ANTES DE COMEZAR…
Como sempre, probei todo o catálogo en castelán, en inglés ou onde o idioma non supoña unha barreira para xogar, incluídas as traducións feitas pola comunidade. Tamén tiven en conta os xogos cancelados da época pero rematados que hai pola rede.
Os criterios de elaboración son sobre todo persoais e, aínda que ordenei un pouco os xogos segundo os meus gustos, a orde non ten maior importancia, sobre todo nos postos baixos da clasificación. Outros criterios que tomei para elaborar esta clasificación son:
-Que hoxe en día se poidan xogar, aínda que sexa minimamente.
-Descartei xogos populares de taboleiro ou de cartas, aínda que pode haber excepcións.
-Hai multiplataformas compartidos con outros sistemas que non están aquí ou viceversa: o motivo é que a versión descartada non cumpría os requisitos para entrar no seu top.
-Descartei conversións e recompilacións de recreativas anteriores a 1994 ou de xogos para sistemas de dúas xeracións anteriores, pero non remakes nin remasterizacións.
-Debido á falta de interese amosada en entradas anteriores, xa non se indica o número de xogadores simultáneos nin os xogos nos que hai unha protagonista feminina, o que me permite avanzar moito máis rápido na elaboración do top.
330. Advent Rising (2005)
Shooter en terceira persoa de corte cinematográfico e ambición desmedida, concibido como o arranque dunha triloxía de ciencia ficción que nunca se chegou a completar. Propón unha historia épica e uns poderes psíquicos que van medrando, pero a execución queda moi por debaixo das súas intencións, cun ritmo irregular, unha puntería tosca e serios problemas de framerate. Chegou só en inglés e sen subtítulos, aínda que existe unha tradución da comunidade que convén probar antes de descartalo de todo.
329. Batman: Rise of Sin Tzu (2003)
Beat ’em up no que encarnamos a Batman e os seus aliados para enfrontarnos a un novo vilán creado para a ocasión, Sin Tzu. O combate corpo a corpo, con movementos propios para cada personaxe, resulta satisfactorio ao principio e agradécese o modo cooperativo, pero a fórmula esgótase pronto pola súa marcada repetición. Un produto correcto para os seguidores do Cabaleiro Escuro, sen máis percorrido.
328. Dead or Alive: Xtreme Beach Volleyball (2003)
Spin-off da saga de loita Dead or Alive que traslada as súas loitadoras a unha illa paradisíaca para xogar ao voleibol de praia e participar en diversos minixogos. Lucía un apartado técnico sobresaínte e unhas físicas moi traballadas, pero como proposta de xogo é intranscendente e o seu atractivo está case por completo no visual. Un caprichoso escaparate tecnolóxico máis ca un xogo con fondo.
327. Airforce Delta Storm (2001)
Título de combate aéreo arcade na liña de Ace Combat, no que o xogador encadea misións pilotando decenas de aparellos desbloqueables. Cumpre como entretemento lixeiro e directo, pero nótaselle a falta de músculo técnico e da espectacularidade dos seus referentes, con escenarios baleiros e unha sensación de voo pouco memorable. Un pasatempo correcto para os afeccionados ao xénero, sen maiores pretensións.
326. Alter Echo (2003)
Hack and slash de acción e ciencia ficción cuxo principal reclamo é a capacidade do protagonista para manipular o tempo e cambiar de forma para resolver os combates e algún quebracabezas. A idea é interesante e visualmente resulta rechamante, pero a cámara e uns controis pouco refinados lastran unha xogabilidade que axiña se volve repetitiva. Queda nunha curiosidade con boas ideas mal aproveitadas.
325. Blood Wake (2001)
Shooter en terceira persoa sobre lanchas artilladas, un dos títulos de lanzamento da consola. Ofrece combates navais rápidos e un bo apartado técnico para a época, pero a proposta é limitada e acaba resultando monótona pola escasa variedade de situacións. Lémbrase máis por ser unha rareza dos primeiros meses do sistema ca polas súas virtudes na xogabilidade.
324. Disney’s Cars (2006)
Adaptación da película de éxito de Pixar en forma de xogo de carreiras orientado ao público infantil, no que competimos xunto a Faísca McQueen e compañía. Presenta gráficos coloridos e unha condución moi accesible que pode entreter os máis pequenos, pero a súa simplicidade e a escasa profundidade das súas mecánicas déixano lonxe de calquera proposta de condución con substancia. Un produto de licenza correcto para o seu público.
323. Egg Mania: Eggstreme Madness (2002)
Xogo de quebracabezas e habilidade no que controlamos un personaxe con forma de ovo que debe ir construíndo unha torre para escapar da auga que sobe. De estilo colorido e cun divertido enfoque multixogador, resulta entretido para sesións curtas e partidas rápidas. Porén, a súa sinxeleza e a súa escasa profundidade relégano a un pasatempo casual máis axeitado para o público novo.
322. Gauntlet: Dark Legacy (2002)
Nova entrega da clásica saga de masmorras na que exploramos escenarios cheos de inimigos, en solitario ou en cooperativo, arrasando con todo. Pódese considerar unha versión ampliada de Gauntlet Legends, con novos niveis, personaxes e habilidades que ofrecen diversión directa entre amigos. Non obstante, as súas mecánicas repetitivas e o seu acabado técnico parecen desfasados para esta xeración.
321. Karaoke Revolution Party (2005)
Título de karaoke que permite cantar temas populares con acompañamento visual e puntuación en tempo real, ideal para festas e reunións. Ofrece unha experiencia social e desenfadada, accesible tanto para cantantes novatos como veteranos, e chegou editado en castelán. O seu interese depende por completo das ganas de cantar en grupo, xa que en solitario apenas ten percorrido.
320. Mortal Kombat: Deadly Alliance (2002)
Regreso da mítica saga de loita, que reconstruíu o motor desde cero e introduciu o sistema de varios estilos de combate por personaxe. Recupera a violencia e os fatalities característicos e asentou as bases das entregas seguintes, pero as súas mecánicas resultan ríxidas e o plantel algo descompensado. Un reinicio importante para a franquía que hoxe quedou algo anticuado.
319. Mortal Kombat: Shaolin Monks (2005)
Spin-off que deixa de lado a loita por parellas para ofrecer un beat ’em up de acción e aventura cooperativo protagonizado por Liu Kang e Kung Lao. Reinterpreta a historia da saga con combos, fatalities e algo de exploración, e resulta entretido sobre todo en compañía. A cámara e certa reiteración nos combates son os seus puntos febles, pero é unha proposta simpática para os afeccionados.
318. Tiger Woods PGA Tour 2005 (2004)
Simulador de golf da veterana franquía deportiva de EA, cun plantel de campos e golfistas reais e un modo carreira para forxar o noso xogador. Resulta accesible e completo dentro do seu xénero, pero é un produto moi continuísta e as súas melloras con respecto ás entregas anteriores son mínimas. Recomendable só para os afeccionados ao golf que queiran xogar uns buratos sen complicacións.
317. Brute Force (2003)
Shooter táctico en terceira persoa formulado como resposta ao fenómeno Halo, no que controlamos un escuadrón de catro soldados con habilidades distintas. A idea de alternar entre os membros do equipo achega algo de variedade, pero a intelixencia artificial dos compañeiros e uns escenarios xenéricos impiden que despegue. Queda nun xogo de acción pasable que non cumpriu as expectativas postas nel.
316. Dead Man’s Hand (2004)
Shooter en primeira persoa ambientado no Far West, un western de pistoleiros no que priman os duelos e os tiroteos en saloons e pobos poeirentos. A ambientación ten o seu encanto e algún duelo resulta tenso, pero tecnicamente é modesto e a xogabilidade non achega gran cousa fronte a outros FPS da época. Interesante sobre todo pola súa temática, pouco explotada no xénero.
315. Defender (2002)
Reinterpretación en 3D do mítico arcade dos oitenta, na que debemos protexer colonias espaciais de vagas de alieníxenas pilotando unha nave. Moderniza o concepto con gráficos actuais e combate de voo en terceira persoa, pero a nostalxia non abonda e fáltalle o encanto e a inmediatez que fixeron memorable o orixinal. Un intento de actualización que queda a medio camiño.
314. Fuzion Frenzy (2001)
Colección de minixogos de festa pensada para o multixogador local, un dos títulos de lanzamento do sistema. Reúne decenas de probas curtas e frenéticas que funcionan ben en compañía, pero, xogando en solitario, perde case todo o interese e moitas das probas resultan esquecibles. Un correcto xogo para romper o xeo en reunións que non dá moito máis de si.
313. Galleon (2004)
Aventura de acción cun desenvolvemento longo e accidentado que arrastrou anos de atrasos ata o seu tardío lanzamento. Propón unha orixinal mecánica de movemento e combate baseada no impulso do protagonista, pero uns controis pouco intuitivos e unha cámara problemática lastran seriamente a experiencia. Un proxecto con personalidade que chegou desfasado e sen puír de todo.
312. Mafia (2004)
Sandbox de acción e condución ambientado nos Estados Unidos dos anos trinta, cunha historia de gánsteres madura e moi ben narrada que foi todo un referente en PC. Por desgraza, a súa adaptación a esta consola é notablemente inferior, con recortes gráficos, tempos de carga e un control máis tosco que empanan unha obra que na orixe é excelente. Paga a pena polo seu relato, pero convén ter en conta que esta non é a mellor versión para gozalo.
311. Mashed: Fully Loaded (2005)
Xogo de carreiras con vista aérea e un marcado compoñente de combate de vehículos, pensado para os piques en multixogador. As súas partidas curtas e caóticas resultan divertidas en compañía, con armamento e unha física de derrapes vistosa. Porén, en solitario e a longo prazo, a proposta queda curta pola súa falta de variedade e de contido.
310. Spartan: Total Warrior (2005)
Xogo de acción hack and slash no que encarnamos un guerreiro espartano que lle fai fronte ao vasto exército do Imperio romano en combates masivos e cinematográficos. É lineal e directo, pero ofrece unha experiencia satisfactoria para os amantes das loitas corpo a corpo e da Antigüidade clásica. Convén advertir que o seu rigor histórico é nulo, pois mestura libremente épocas e feitos que nunca coincidiron.
309. Spikeout: Battle Street (2005)
Adaptación do beat ’em up arcade de SEGA no que avanzamos por escenarios urbanos repartindo lapadas a hordas de matóns. Conserva o espírito directo e contundente da recreativa e funciona ben en cooperativo, pero tecnicamente chegou desfasado e a súa fórmula resulta repetitiva en canto se xoga un pouco. Un título para os nostálxicos do xénero do «eu contra o barrio».
308. The Bard’s Tale (2004)
Action RPG con vista isométrica que destaca sobre todo polo seu ton paródico e o seu humor gamberro, cun protagonista cínico e un narrador sarcástico que se rin dos tópicos do xénero fantástico. A faceta de xogo, en cambio, é bastante plana e repetitiva, cun combate sinxelo que non acompaña o seu brillante guión. Gózase máis polos seus diálogos ca polas súas masmorras.
307. The Great Escape (2003)
Xogo de acción e sixilo baseado na clásica película bélica do mesmo nome, no que planificamos e executamos unha fuga dun campo de prisioneiros nazi. A súa ambientación resulta atractiva e propón algo de variedade entre infiltración e acción, pero un control tosco e un deseño anticuado lastran a experiencia. Unha licenza con boas intencións que non acaba de callar de todo.
306. The Sims & The Sims 2 (2003-2005)
O popular simulador social de Maxis e a súa secuela, nos que construímos e xestionamos as vidas virtuais dos nosos personaxes cunha enorme liberdade. Ambos os títulos son moito mellores na súa versión de PC, pero hai que recoñecer o bo traballo de adaptación á consola, con The Sims 2 (editado en castelán), que mellora notablemente o primeiro en gráficos e complexidade emocional. Un entretemento que engancha, aínda que algúns o atoparán lento ou pouco desafiante co mando.
305. Ultra Puzzle Bobble (2004)
Adaptación do clásico, que tanto engancha, de disparar e emparellar burbullas de cores, un quebracabezas inmediato e de mecánica atemporal. Cumpre co esperado e funciona especialmente ben no seu modo para dous xogadores, con partidas sinxelas que enganchan moito. É, non obstante, un port moi básico que achega pouco fronte ás incontables versións do xogo dispoñibles noutras plataformas.
304. World Championship Pool 2004 (2003)
Simulador de billar con licenza oficial que recrea diversas modalidades de mesa cun control das tacadas razoablemente axustado. É unha opción correcta para os afeccionados a este deporte, con físicas decentes e varios modos de xogo. Porén, o seu apartado técnico é discreto e resulta un produto frío e sen atractivo para quen non busque especificamente un xogo de billar.
303. WWE Raw 2 (2003)
Xogo de loita libre baseado na franquía da WWE, cun bo plantel de superestrelas e un vistoso modo tempada. O seu apartado visual é competente e ofrece variedade de modalidades, pero o seu sistema de combate resulta impreciso e menos puído ca o da competencia noutras consolas. Unha proposta pasable para os seguidores do pressing catch que non chegou a destacar.
302. Knights of the Temple: Infernal Crusade & Knights of the Temple II (2004-2005)
Dúo de xogos de acción e aventura medieval nos que un cruzado templario se enfronta a forzas demoníacas combinando combate de espada, exploración e algún quebracabezas. A súa atmosfera escura e os seus escenarios detallados logran certa inmersión, pero, como boa parte dos títulos desta zona da lista, pecan de repetitivos e dunha notable falta de innovación. Un par de aventuras correctas, sen máis, para pasar o tempo.
301. Ty the Tasmanian Tiger (2002)
Xogo de plataformas en 3D protagonizado por Ty, un tigre de Tasmania que percorre unha colorida Australia recuperando talismáns e facéndolles fronte aos viláns. De ambientación simpática e humor para toda a familia, é un título ideal para o público novo que destaca polo seu carisma. Non achega grandes novidades fronte a outros xogos de plataformas da xeración, pero cumpre con solvencia dentro da súa sinxeleza.
300. Star Wars Episode III: Revenge of the Sith (2005)
Beat ’em up baseado na terceira entrega da triloxía de precuelas, no que manexamos a Anakin e a Obi-Wan encadeando combos de sabre láser polos escenarios da película. Os duelos resultan vistosos e a ambientación é fiel, pero a fórmula é enormemente repetitiva e o conxunto parece un produto de acompañamento á estrea. Entretido a ratos para os seguidores da saga, esquecible para o resto.
299. BlowOut (2003)
Run and gun de disparos con perspectiva lateral no que debemos limpar unha estación espacial infestada de alieníxenas. Aposta pola acción rápida e o combate constante, e ofrece momentos intensos para os amantes do shooter clásico, pero a reiteración dos niveis e a falta de variedade de inimigos vólveno monótono. É, iso si, un dos poucos representantes do xénero no sistema.
298. Dr. Muto (2002)
Xogo de plataformas de acción e aventura no que un científico tolo debe reconstruír o planeta que el mesmo destruíu, transformándose en distintas criaturas para resolver quebracabezas e vencer inimigos. A súa mestura de humor e habilidades cambiantes resulta orixinal e divertida, pero uns controis algo torpes e certos problemas de deseño impiden que alcance o nivel dos mellores xogos de plataformas da época. Unha proposta simpática e infravalorada.
297. Pinball Hall of Fame: The Gottlieb Collection (2004)
Recompilación de mesas de pinball clásicas de Gottlieb recreadas cunha notable fidelidade para ofrecer unha experiencia auténtica. Editado en castelán, é unha delicia para os nostálxicos e os amantes do pinball, cun comportamento da bóla moi convincente que se achega moito ao dunha máquina real. Como é lóxico, o seu atractivo limítase a quen goce especificamente deste pasatempo.
296. Driv3r (2004)
Terceira entrega da saga Driver, que dá o salto ao sandbox de acción con tiroteos a pé ademais da condución, tratando de competir con Grand Theft Auto. Ofrece cidades amplas e un modelo de condución decente, pero lanzouse cheo de bugs, cun apartado a pé tosco e unha IA deficiente que botaron a perder as súas boas intencións. Un tropezo notable para unha franquía que brillara na xeración anterior.
295. Teenage Mutant Ninja Turtles 3: Mutant Nightmare (2005)
Beat ’em up de acción protagonizado polas Tartarugas Ninja, que encadean combos contra hordas de inimigos en misións cheas de lapadas. Editado en castelán, mellora en gráficos e control as torpes entregas anteriores e incorpora un modo cooperativo para xogar en equipo. Segue sendo un produto de licenza sinxelo e repetitivo, pero cumpre para os seguidores das Tartarugas.
294. LEGO Star Wars & LEGO Star Wars: The Original Trilogy (2005-2006)
O arranque da fórmula LEGO de tanto éxito, que combina o humor das pezas de construción coa épica de Star Wars para revivir os momentos icónicos das películas. Editados en castelán, ambos os títulos son ideais para todas as idades e ofrecen unha experiencia cooperativa moi divertida a base de quebracabezas sinxelos e combate lixeiro. A súa maior pega é certa reiteración das mecánicas, pero asentaron as bases dunha saga lonxeva e moi querida.
293. Rapala Pro Fishing (2004)
Simulador de pesca deportiva coa licenza da coñecida marca de cebos, que recrea distintos escenarios e especies para botar a cana con calma. É un produto de nicho moi específico, correcto para os afeccionados á pesca pero de escaso interese para o resto. O seu apartado técnico é discreto e a proposta, pola súa propia natureza, resulta pausada e monótona.
292. Blinx: The Time Sweeper & Blinx 2: Masters of Time & Space (2002-2004)
Dúo de xogos de plataformas 3D protagonizados por Blinx, un gato varredor que manipula o tempo coa súa aspiradora para resolver os niveis. A mecánica temporal é orixinal e con personalidade, e chegou a promocionarse como unha especie de mascota para o sistema, pero uns controis e unha cámara mellorables impiden que a idea luza de todo. Un par de xogos de plataformas con boas ideas que quedaron ás portas de destacar.
291. Gladiator: Sword of Vengeance (2003)
Hack and slash de acción brutal e sanguinario ambientado na Roma antiga, no que un gladiador se abre paso a espadadas entre lexións de inimigos. Ofrece un combate visceral e execucións contundentes que entreteñen a ratos, pero peca de repetitivo e o seu deseño é bastante plano. Unha proposta menor dentro do xénero das matanzas corpo a corpo.
290. NHL 08 (2007)
Simulador de hóckey sobre xeo da lonxeva franquía de EA Sports, con licenzas oficiais e un ritmo de xogo rápido e espectacular. É competente na xogabilidade e ofrece a habitual variedade de modos, pero resulta moi continuísta e o seu interese limítase case por completo aos afeccionados a este deporte. Un produto solvente e funcional, sen nada que o faga sobresaír.
289. Pac-Man World 2 & Pac-Man World 3 (2002-2005)
O clásico comecocos amarelo protagoniza estas aventuras de plataformas en 3D que combinan saltos, quebracabezas e algo de combate. Ofrecen unha relectura moderna e amable do personaxe, capaz de atraer tanto os nostálxicos como os xogadores novos, con niveis coloridos e variados. Non revolucionan o xénero, pero son xogos de plataformas dignos e entretidos dentro da súa sinxeleza.
288. State of Emergency (2003)
Beat ’em up de acción desbocada ambientado en disturbios urbanos, no que o obxectivo é sementar o caos repartindo lapadas entre multitudes de personaxes en pantalla. A súa graza está precisamente na cantidade de inimigos simultáneos e no desfase xeneralizado, pero a proposta é superficial e esgótase axiña. Un desafogo momentáneo máis ca un xogo con percorrido.
287. Xyanide (2006)
Shoot ’em up sobre raís con estética futurista no que avanzamos disparando a todo o que se move por escenarios de ciencia ficción. É vistoso e ofrece a dose de acción esperada do xénero, pero resulta xenérico e algo repetitivo, sen elementos que o distingan doutros shooters. Unha achega correcta a un xénero pouco habitual no sistema.
286. Evil Dead: A Fistful of Boomstick & Evil Dead: Regeneration (2003-2005)
Par de xogos de acción con toques de terror e humor negro baseados na saga cinematográfica, protagonizados polo carismático Ash e a súa motoserra. Acertan co ton gamberro e coas réplicas do personaxe, pero na xogabilidade son toscos e repetitivos, cun combate simple de máis. Un caramelo para os afeccionados ás películas que fóra dese público interesa pouco.
285. King Arthur (2004)
Xogo de acción e aventura que segue de preto a trama da película homónima e alterna combates corpo a corpo con algún personaxe controlable e escenas da lenda artúrica. Cumpre como produto de licenza e ofrece batallas vistosas, pero o seu desenvolvemento é lineal e repetitivo, sen mecánicas que o eleven por riba do correcto. Entretemento pasaxeiro para os afeccionados ao cine de acción medieval.
284. Battle Engine Aquila (2003)
Shooter de acción aos mandos dun mecha anfibio que combina combate aéreo e terrestre en enormes campos de batalla. A escala dos enfrontamentos e a posibilidade de transformarse resultan atractivas, pero a execución é irregular e a variedade de misións, escasa. Unha proposta con ideas interesantes que non acaba de callar na práctica.
283. Disney’s Chicken Little (2005)
Xogo de plataformas de acción baseado na película de animación de Disney, orientado claramente ao público infantil e editado en castelán. Presenta niveis coloridos e unha xogabilidade accesible que pode entreter os máis pequenos, con algún minixogo para variar. A súa simplicidade e a súa condición de produto de licenza déixano lonxe de calquera xogo de plataformas de referencia, pero cumpre o seu cometido.
282. Unreal Championship (2002)
Adaptación á consola do célebre shooter multixogador de PC, centrada no combate en arenas rápido e frenético co arsenal marca da casa. É tecnicamente vistoso e funciona ben co mando, pero o traslado do ritmo endiañado do orixinal perde parte da súa graza e o seu modo individual é feble. Unha experiencia multixogador competente que empalidece fronte á súa versión de ordenador.
281. Broken Sword: The Sleeping Dragon (2003)
Terceira entrega da saga de aventuras gráficas de George e Nico, que dá o salto ao 3D e substitúe o clásico point and click polo control directo do personaxe. Mantén a excelente ambientación, o guión coidado e os quebracabezas da serie, pero a inclusión de fases de sixilo e de acción con accións contextuais sentou regular entre os seguidores. Unha boa aventura, algo desnaturalizada pola súa transición ás tres dimensións.
280. Robotech: Battlecry (2002)
Xogo de combate aéreo e a pé baseado na popular serie de anime de mechas, con cazas robot transformables que alternan entre o modo avión e o modo humanoide. Captura ben a esencia da licenza e as súas transformacións achegan variedade, pero tecnicamente é modesto e a acción vólvese repetitiva. Un produto pensado sobre todo para os afeccionados a Robotech.
279. Urban Chaos: Riot Response (2006)
Shooter en primeira persoa cun enfoque táctico e contundente no que encarnamos un axente dunha unidade antidisturbios que sufoca o caos nunha cidade ao bordo do colapso. Propón unha violencia crúa e un bo sentido do impacto das armas, cun ritmo intenso. Pasou bastante desapercibido e non é un FPS memorable, pero resulta máis sólido e persoal do que suxire a súa discreta fama.
278. Buffy the Vampire Slayer & Buffy the Vampire Slayer: Chaos Bleeds (2002-2003)
Beat ’em up de acción baseado na serie de televisión, no que Buffy e os seus aliados se enfrontan a vampiros e demos combinando o combate corpo a corpo co uso de estacas e de armas da contorna. Capturan ben o ton da serie e ofrecen unha acción vistosa, pero padecen certa repetición e un acabado desigual. Unha licenza ben tratada que gustará especialmente aos seguidores da Cazavampiros.
277. Pariah (2005)
Shooter en primeira persoa de ciencia ficción que aposta por unha ambientación posapocalíptica e un sistema de mellora de armas sobre a marcha. Tecnicamente resulta competente e algún tiroteo funciona, pero é un FPS do montón, sen personalidade nin elementos que o separen da enorme competencia do xénero no sistema. Correcto para pasar o tempo, facilmente esquecible.
276. SEGA GT 2002 (2002)
Simulador de condución de SEGA formulado como resposta a Gran Turismo, cun bo feixe de coches con licenza e un modo carreira para mercar e mellorar vehículos. Ofrece unha condución decente e un contido notable, pero non alcanza o nivel de refinamento nin a personalidade dos seus referentes directos. Unha alternativa correcta para os afeccionados á condución realista no sistema.
275. Total Overdose: A Gunslinger’s Tale in Mexico (2005)
Sandbox de acción desenfreada ambientado nun México con estética de cine de acción, cun sistema de combate acrobático baseado en encadear acrobacias e disparos para sumar puntuación. O seu ton gamberro e a súa acción espectacular resultan divertidos a ratos, pero a cidade parece baleira e as misións son repetitivas. Unha proposta con carisma que non explota de todo as súas boas ideas.
274. Cel Damage (2002)
Xogo de combate de vehículos con estética de debuxos animados en cel-shading, no que competimos e nos mallamos con armas de debuxo animado ao estilo do Coiote e o Correcamiños. Editado en castelán, é vistoso e divertido en multixogador local, cun apartado artístico simpático. Porén, o seu contido é escaso e en solitario apenas ten aliciente, polo que queda nun party racer menor.
273. Jurassic Park: Operation Genesis (2003)
Xogo de estratexia e xestión no que construímos e administramos o noso propio parque de dinosauros, coidando desde as instalacións ata a seguridade dos visitantes. Cumpre o soño de todo afeccionado á saga e ofrece unha xestión entretida, coa incubación de dinosauros como gran atractivo. A súa profundidade é limitada e a longo prazo repítese, pero é un tycoon agradable e con encanto.
272. Freaky Flyers (2003)
Xogo de carreiras arcade con combate e unha desbordante estética de debuxos animados, protagonizado por un elenco de personaxes disparatados que compiten en aeronaves imposibles. O seu humor absurdo e a súa presentación coidada resultan encantadores, pero a condución é sinxela e a proposta acaba pecando de repetitiva. Unha rareza simpática que merece unha ollada pola súa personalidade.
271. Kelly Slater’s Pro Surfer (2002)
Xogo de surf deportivo apadriñado polo mítico campión, que traslada a fórmula dos deportes extremos arcade ás ondas. Ofrece un control accesible para encadear manobras e un feixe de escenarios e surfistas reais, e resulta entretido en doses curtas. É, non obstante, un produto sinxelo e limitado que interesará sobre todo aos afeccionados aos xogos de táboa.
270. Worms 3D & Worms 4 (2003-2005)
Salto ás tres dimensións da carismática saga de estratexia por quendas protagonizada por vermes armados ata os dentes. Conserva o humor, o disparatado arsenal e o enfoque multixogador que fixeron célebre a serie, pero a transición ao 3D complica a puntería e resta parte da inmediatez do clásico en dúas dimensións. Divertidos en compañía, aínda que moitos seguidores prefiren as entregas planas.
269. Curse: The Eye of Isis (2003)
Aventura de terror e acción de corte survival horror ambientada no Londres vitoriano, cunha maldición exipcia como fío argumental. Bebe claramente de Resident Evil na súa proposta de quebracabezas e exploración, pero a súa execución é tosca, cun combate ríxido e un acabado modesto. Unha proposta de atmosfera coidada que non logra estar á altura dos seus referentes.
268. Dance Dance Revolution Ultramix 1,2,3&4 (2003-2004-2005-2006)
Serie de xogos de baile da popular franquía de Konami, que requiren unha alfombra para pisar as frechas ao ritmo da música. Ofrecen un amplo repertorio musical e son unha forma estupenda de poñerse en movemento, especialmente en compañía. O seu interese depende por completo de dispoñer do periférico e das ganas de bailar: é un produto moi de nicho, pero moi ben executado dentro do seu.
267. ATV Quad Power Racing 2 (2003)
Xogo de carreiras arcade de quads cun bo sortimento de circuítos, acrobacias e un control accesible orientado á diversión inmediata. Ofrece velocidade, saltos e trucos vistosos que entreteñen en doses curtas, cun plantel decente de pilotos e vehículos. Non pasa de ser un correcto arcade de motos todoterreo, sen a profundidade nin o acabado dos grandes do xénero.
266. Army Man: Sarge’s War (2004)
Shooter en terceira persoa protagonizado polos famosos soldadiños de plástico verde, que libran as súas batallas en escenarios cotiáns vistos á súa escala. A premisa é simpática e a ambientación ten a súa graza, pero tecnicamente é pobre e a xogabilidade resulta tosca e repetitiva. Un produto menor que non aproveita o encanto da súa orixinal proposta.
265. F1 Career Challenge (2003)
Simulador de Fórmula 1 con licenza oficial que permite disputar varias tempadas completas nun extenso modo carreira. Ofrece un bo feixe de circuítos e escuderías e unha condución razoablemente axustada para os afeccionados á categoría raíña. O seu apartado técnico é discreto e resulta un produto moi de nicho, correcto para os seguidores da F1 pero pouco atractivo para o resto.
264. Area 51 (2005)
Shooter en primeira persoa de ambientación conspiranoica e ciencia ficción, no que un comando investiga un brote alieníxena na célebre base militar. Ofrece unha acción vistosa, coa posibilidade de infectarnos e mutar para usar poderes, e unha atmosfera escura que funciona. É, porén, un FPS bastante convencional que non destaca fronte á abundante competencia do xénero no sistema.
263. Blood Omen 2 (2002)
Entrega da saga Legacy of Kain protagonizada polo vampiro Kain, que combina exploración, combate e o uso de poderes escuros nun mundo gótico e decadente. A súa ambientación e a súa historia manteñen o bo nivel narrativo da serie, pero a xogabilidade é máis simple e lineal ca noutras entregas, cun combate algo mecánico. Unha aventura correcta que non está entre o mellor da franquía.
262. Kill.Switch (2003)
Shooter en terceira persoa que popularizou o sistema de cobertura e disparo ás cegas que despois adoptaría medio xénero. A súa mecánica de parapetarse tras o escenario resultaba innovadora e sentou un precedente importante, pero o conxunto é curto, repetitivo e de escenarios monótonos. Un título historicamente relevante máis polas súas ideas ca pola súa execución.
261. Minority Report: Everybody Runs (2002)
Beat ’em up de acción baseado libremente na película de ciencia ficción, no que repartimos lapadas e usamos a contorna de forma esaxerada e destrutiva. A súa gran baza é a física dos obxectos e a posibilidade de guindar os inimigos por todas partes, vistosa ao principio. Porén, a repetición fai mella pronto e o conxunto é un produto de licenza bastante feble.
260. Power Drome (2004)
Xogo de carreiras futuristas de naves antigravitatorias a gran velocidade, na estela dos Wipeout e F-Zero. Ofrece sensación de vertixe e circuítos serpenteantes de ciencia ficción, cun apartado visual vistoso. Fáltalle, porén, a finura de control e o carisma dos seus referentes, e queda nun arcade de velocidade correcto pero impersoal.
259. Enclave (2002)
Action RPG de fantasía medieval no que superamos fases enfrontándonos a inimigos con distintos personaxes divididos entre o bando da luz e o da escuridade. Luce un apartado técnico notable para a época e ofrece un combate directo e contundente, pero o seu desenvolvemento é lineal, repetitivo e dunha dificultade ás veces frustrante. Un xogo de acción vistoso que gustará a quen busque lapadas medievais sen complicacións.
258. Indiana Jones and the Emperor’s Tomb (2003)
Aventura de acción protagonizada polo célebre arqueólogo, que combina exploración, plataformas, quebracabezas e un vistoso combate corpo a corpo entre tabernas e templos. Captura ben o espírito das películas e as súas pelexas a puñadas resultan divertidas, cunha boa ambientación. Padece unha cámara mellorable e certa repetición, pero é unha das adaptacións do personaxe que máis se gozan.
257. Kao the Kangaroo Round 2 (2005)
Xogo de plataformas 3D protagonizado por Kao, un canguro boxeador que percorre escenarios coloridos repartindo golpes e recollendo obxectos. É un xogo de plataformas amable e directo, ideal para o público novo, con niveis variados e un ton desenfadado. Non achega gran cousa fronte aos referentes do xénero, pero cumpre con solvencia dentro da súa sinxeleza.
256. Mace Griffin Bounty Hunter (2003)
Shooter en primeira persoa cunha peculiaridade: combina os tiroteos a pé con fases de combate espacial aos mandos dunha nave, todo sen transicións. A idea de fusionar ambos os xéneros é atractiva e dá variedade, pero ningunha das dúas facetas chega ao sobresaínte e o conxunto resulta desigual. Unha proposta ambiciosa e infravalorada que queda no correcto.
255. Raze’s Hell (2005)
Shooter en terceira persoa de ton humorístico e estética colorida no que, nun xiro simpático, controlamos unha criatura fea que se rebela contra un reino de seres tan fermosos que enfastían. A súa proposta gamberra e a súa acción directa teñen graza, cun armamento variado. É, non obstante, un título tecnicamente modesto e repetitivo, máis recomendable pola súa personalidade ca pola súa xogabilidade.
254. Shikigami no Shiro Evolution (2002)
Shoot ’em up vertical xaponés de tipo danmaku, no que a pantalla se enche de patróns de balas que hai que esquivar cunha precisión milimétrica. Ofrece a esixente xogabilidade, que tanto engancha, propia do xénero bullet hell, cun sistema de puntuación por rozar os proxectís. É un produto moi de nicho, esixente e algo austero, pero imprescindible para os amantes do matamarcianos clásico.
253. Sonic Riders (2006)
Xogo de carreiras protagonizado por Sonic e compañía, pero a lombos de táboas e motos aerodeslizadoras en lugar de correndo. Aposta pola velocidade extrema e por un sistema de xestión do aire para impulsarse, cun estilo visual rechamante. A súa curva de aprendizaxe é abrupta e o control resulta pouco intuitivo, o que lastra unha proposta orixinal que non acaba de callar.
252. The Lord of the Rings: The Two Towers & The Lord of the Rings: The Return of the King (2002-2003)
Beat ’em up de acción baseados na triloxía cinematográfica de Peter Jackson, nos que revivimos as súas batallas encarnando os heroes da Irmandade. Combinan un combate corpo a corpo espectacular con secuencias das películas, e o segundo engade a posibilidade de xogar en cooperativo. Resultan algo repetitivos, pero capturan moi ben a épica dos filmes e son do que máis se goza entre as licenzas da saga.
251. Crimson Sea (2002)
Hack and slash de acción e ciencia ficción no que un soldado se enfronta el só a auténticas hordas de criaturas alieníxenas ao estilo dos musou. Ofrece un combate masivo e frenético contra centos de inimigos en pantalla, ideal para desafogarse. A súa marcada repetición e uns escenarios xenéricos son os seus maiores lastres, pero cumpre como matamarcianos corpo a corpo.
250. LMA Manager 2006 (2005)
Simulador de xestión e de adestrador de fútbol ao estilo de Football Manager, no que diriximos todos os aspectos dun club desde o banco. Ofrece unha xestión profunda para os amantes das follas de cálculo futbolísticas, cun bo volume de datos e competicións. Cómpre destacar que esta entrega foi a única da serie editada en castelán para o sistema, un detalle de agradecer nun xénero tan dependente do idioma.
249. Peter Jackson’s King Kong: The Official Game of the Movie (2005)
Adaptación da película de Peter Jackson que alterna fases de acción en primeira persoa, controlando os humanos, con tramos nos que encarnamos o propio Kong en terceira persoa. Destaca pola súa inmersiva interface, sen apenas indicadores en pantalla, e pola súa tensa ambientación na illa Calavera. É curto e algo lineal, pero é unha das mellores adaptacións cinematográficas da xeración.
248. Pirates: Legend of Black Kat (2002)
Aventura de acción de temática pirata que combina a exploración de illas a pé con fases de navegación e combate naval polo mapa. A súa mestura de xéneros e a súa ambientación resultan atractivas, cun espírito de aventura que engancha a ratos. Un acabado técnico modesto e certa reiteración impídenlle brillar, pero é unha proposta simpática e con personalidade.
247. Sid Meier’s Pirates! (2005)
Remake do clásico de Sid Meier que combina estratexia, acción, comercio e aventura nun Caribe aberto onde forxamos a nosa lenda pirata ao noso aire. A súa mestura de minixogos —combate naval, duelos de espada, danza— e a súa enorme liberdade fan que enganche e que convide a repetir. Algunhas mecánicas resultan sinxelas e repetitivas a longo prazo, pero é unha xoia de deseño clásico chea de encanto.
246. Spy vs. Spy (2005)
Adaptación do clásico das tiras cómicas da revista Mad, no que dous espías rivais, o branco e o negro, se tenden trampas mortais o un ao outro. Recupera o enxeñoso concepto de colocar artefactos e sabotar o adversario, moi divertido para dous xogadores. A súa execución en 3D é algo tosca e en solitario perde forza, pero conserva o carisma do orixinal.
245. The House of the Dead III (2002)
Shooter sobre raís de tipo lightgun e ambientación de terror zombi, herdeiro directo das célebres recreativas de SEGA. Ofrece acción arcade pura, con vagas de mortos viventes que abater a tiros e unha escopeta como novidade principal. É curto, como corresponde ao xénero, e luce mellor cunha pistola óptica, pero é un festín para os amantes dos xogos de matar zombis dos salóns recreativos.
244. WinBack 2: Project Poseidon (2006)
Shooter en terceira persoa con sistema de coberturas e un enfoque táctico no que varios axentes deben frustrar unha ameaza terrorista. Continúa a fórmula do orixinal da xeración anterior, con tiroteos parapetados e algo de variedade de personaxes. A súa execución é discreta e chegou desfasado fronte á competencia do xénero, polo que queda nun TPS bastante xenérico.
243. X-Men Legends & X-Men Legends II: Rise of Apocalypse (2004-2005)
Action RPG de acción e masmorras protagonizado polos mutantes de Marvel, no que formamos un equipo de catro heroes e arrasamos hordas de inimigos usando os seus poderes. A súa gran baza é o cooperativo para catro xogadores e a enorme cantidade de personaxes desbloqueables, moi do gusto dos afeccionados. A fórmula é algo repetitiva, pero son a base do posterior e celebrado Marvel: Ultimate Alliance.
242. Test Drive: Eve of Destruction (2004)
Xogo de combate de vehículos e carreiras de demolición inspirado nas competicións automobilísticas de destrución da América profunda. Ofrece unha variada colección de modalidades gamberras —carreiras en óvalos de terra, saltos de autobuses, derbis de demolición— con danos espectaculares. É un arcade simpático e desenfadado, aínda que limitado en profundidade e variedade a longo prazo.
241. Voodoo Vince (2003)
Xogo de plataformas 3D con personalidade propia, protagonizado por un boneco de vudú que usa a súa condición para danarse a si mesmo e transferirlles ese dano aos inimigos. A súa mecánica orixinal, o seu humor macabro e a súa ambientación nunha Nova Orleáns pantanosa fano destacar. Un control e unha cámara mellorables déixano por debaixo dos grandes do xénero, pero é un xogo de plataformas con moito carisma.
240. Castlevania: Curse of Darkness (2005)
Entrega tridimensional da mítica saga Castlevania, un action RPG no que un antigo secuaz de Drácula percorre castelos e masmorras acompañado de criaturas que pode invocar e facer evolucionar. Mantén a ambientación gótica e o sistema de creación de aliados achega profundidade, pero os escenarios repetitivos e unha cámara torpe lastran a experiencia. Unha aventura correcta que non alcanza o nivel das entregas en dúas dimensións.
239. Constantine (2005)
Xogo de acción en terceira persoa baseado na película protagonizada por Keanu Reeves, no que o exorcista se enfronta a demos combinando disparos con poderes sobrenaturais. A súa ambientación escura e o uso de habilidades místicas resultan atractivos, pero na xogabilidade é plano e repetitivo, cun combate pouco satisfactorio. Un produto de licenza do montón, correcto para os seguidores do personaxe.
238. Tetris Worlds (2002)
Versión do inmortal quebracabezas de bloques que caen, aquí con distintas modalidades e un modo campaña de temática espacial. A mecánica de Tetris é atemporal e segue enganchando, e esta edición chegou en castelán, pero introduciu a polémica caída infinita, que trastornaba o reto clásico. Correcto para desconectar, aínda que non é a versión máis recomendable do mítico xogo.
237. R: Racing Evolution (2003)
Simulador de condución de Namco que aposta por un enfoque narrativo cun modo historia protagonizado por unha piloto, mesturando a condución realista con toques arcade. Ofrece un plantel decente de coches e unha campaña cunha personalidade pouco común no xénero. O seu modelo de condución é morno e non contenta de todo nin aos amantes da simulación nin aos do arcade, e queda a medio camiño.
236. American McGee Presents: Scrapland (2005)
Orixinal mestura de sandbox, acción e aventura ambientada nun colorido planeta habitado exclusivamente por robots, no que encarnamos un androide reporteiro que investiga unha serie de asasinatos. O seu mundo aberto, o seu voo libre e o seu peculiar sistema para suplantar outros robots fano destacar pola súa creatividade. A execución é irregular e algo caótica, pero é unha proposta imaxinativa e diferente.
235. Frogger Beyond & Frogger: Ancient Shadow (2002-2005)
Par de aventuras de quebracabezas e plataformas protagonizadas pola célebre ra, que actualizan o clásico de cruzar obstáculos a un formato tridimensional. Conservan a esencia de sortear perigos a base de saltos precisos, con niveis e ambientacións variados. Son produtos sinxelos e algo repetitivos, pensados sobre todo para o público novo e para os nostálxicos do arcade orixinal.
234. Enter the Matrix (2003)
Xogo de acción concibido como complemento oficial das películas, con escenas rodadas expresamente para el, no que controlamos dous personaxes secundarios da saga. Ofrece tiroteos, artes marciais e o icónico tempo bala, cunha ambición notable. Chegou, porén, cheo de bugs e cun acabado tosco que botou a perder o seu enorme potencial, e queda nunha gran oportunidade desaproveitada.
233. Pilot Down: Behind Enemy Lines (2005)
Xogo de acción e sixilo ambientado na segunda guerra mundial, no que un piloto derrubado tras as liñas inimigas debe sobrevivir e escapar evitando as patrullas. O seu enfoque na infiltración e na supervivencia resulta interesante sobre o papel, pero a execución é tosca e o conxunto parece anticuado. Unha proposta cunha boa ambientación que non chega a callar.
232. Kung Fu Chaos (2003)
Xogo de festa de loita e minixogos ambientado nun disparatado plató de cine de artes marciais de serie B, cun desbordante sentido do humor. Deseñado para o multixogador local, ofrece caóticas pelexas para catro xogadores cheas de gags e homenaxes ao cine de kung-fu. En solitario perde case toda a graza, pero en compañía é unha festa moi divertida e moi carismática.
231. Madden NFL 08 (2007)
Entrega da lonxeva e dominante franquía de fútbol americano de EA Sports, coas licenzas completas da NFL e unha simulación profunda do deporte. É solvente e moi completo en modos e opcións, como manda a serie, pero moi continuísta con respecto ás entregas previas. Un produto de referencia para os afeccionados ao fútbol americano e de escaso interese para quen non siga este deporte.
230. Metal Wolf Caos (2004)
Delirante shooter xaponés en terceira persoa aos mandos dun mecha, no que nada menos que o presidente dos Estados Unidos combate unha rebelión militar pilotando un robot xigante. O seu ton desatado, as súas frases grandilocuentes e a súa acción esaxerada convertérono nun obxecto de culto. Na xogabilidade é algo tosco e repetitivo, pero a súa desbordante personalidade faino inesquecible.
229. Rogue Ops (2003)
Xogo de acción e sixilo protagonizado por unha axente que se infiltra en instalacións inimigas para cumprir misións de espionaxe e sabotaxe. Bebe claramente das fórmulas de Splinter Cell e Metal Gear, con eliminacións sixilosas e trampas, pero sen a finura dos seus referentes. Un xogo de sixilo correcto e algo xenérico que cumpre para os afeccionados ao xénero.
228. The Thing (2002)
Survival horror de acción que funciona como secuela directa da mítica película de John Carpenter, cunha interesante mecánica de confianza entre os membros do noso escuadrón, que poden estar infectados. A súa tensa atmosfera de paranoia e a súa fidelidade ao filme son as súas grandes bazas. O sistema de confianza non está tan puído como prometía e o combate é tosco, pero é unha notable adaptación para os amantes do terror.
227. ToeJam & Earl III: Mission to Earth (2002)
Regreso da excéntrica parella de alieníxenas funky nunha aventura de acción e exploración co seu característico humor setenteiro e a súa estética psicodélica. Conserva o carisma e a banda sonora funk da saga, cun ton desenfadado moi recoñecible. A súa xogabilidade, porén, resulta repetitiva e non está á altura do recordo das entregas de Mega Drive, o que decepcionou parte dos seus seguidores.
226. Disney’s The Haunted Mansion (2003)
Aventura de acción de ton lixeiro baseada na célebre atracción dos parques Disney, na que percorremos unha mansión encantada espantando pantasmas cunha lanterna máxica. A súa ambientación tétrica pero amable e a súa fidelidade á atracción resultan encantadoras, cun deseño artístico coidado. A xogabilidade é sinxela e repetitiva, pero é un produto simpático, ideal para o público familiar.
225. Cold War (2005)
Xogo de acción e sixilo ambientado na Unión Soviética dos anos oitenta, no que un xornalista atrapado tras o Telón de Aceiro debe infiltrarse usando trebellos improvisados. É un evidente clon de Splinter Cell, e o seu trazo máis propio é un enxeñoso sistema de fabricación de trebellos a partir de obxectos. A súa execución é irregular e algo tosca, pero a ambientación e esa mecánica danlle certa personalidade.
224. Baldur’s Gate: Dark Alliance & Baldur’s Gate: Dark Alliance II (2002-2004)
Dúo de action RPG de acción e masmorras ao estilo de Diablo, ambientados no universo de Dungeons & Dragons, con combate directo e cooperativo a pantalla partida. Ofrecen unha progresión que engancha, un bo apartado técnico para a época e diversión inmediata repartindo espadadas e feitizos. O seu desenvolvemento é lineal e algo repetitivo, pero son do que máis se goza do subxénero en consola.
223. Mission: Impossible: Operation Surma (2003)
Xogo de acción e sixilo baseado na franquía cinematográfica, no que Ethan Hunt se infiltra en instalacións inimigas usando trebellos, disfraces e sixilo. Captura razoablemente o espírito da saga e ofrece variedade de situacións de espionaxe, con algún trebello enxeñoso. É, non obstante, un produto de licenza correcto pero anódino, á sombra dos grandes do xénero.
222. Roadkill (2003)
Sandbox de acción e combate de vehículos cun ton gamberro que bebe descaradamente de Grand Theft Auto, ambientado nun futuro posapocalíptico de bandas motorizadas. Editado en castelán, ofrece liberdade para percorrer a cidade, misións variadas e combates a bordo de vehículos armados. O seu acabado é tosco e a súa cidade algo baleira, pero resulta un clon que se goza e con personalidade propia.
221. NFL Street 2 (2004)
Versión arcade e de rúa do fútbol americano, con partidos de sete contra sete sen regras, acrobacias esaxeradas e un estilo desenfadado de barrio. O seu enfoque espectacular e os seus trucos vistosos resultan divertidos e accesibles, ideais para partidas rápidas entre amigos. É un produto lixeiro e de contido limitado, pero cumpre como alternativa gamberra ao fútbol americano de simulación.
220. Dungeons & Dragons Heroes (2003)
Action RPG de masmorras ambientado no universo de Dungeons & Dragons, no que ata catro heroes avanzan repartindo espadadas e feitizos por escenarios cheos de monstros. Ofrece diversión directa en cooperativo local, coa progresión e o saqueo de botín propios do subxénero. É, porén, repetitivo e de escenarios monótonos, e queda por debaixo doutros xogos de masmorras da consola.
219. NHL 2K5 (2004)
Simulador de hóckey sobre xeo da serie 2K, moi ben valorado no seu momento pola súa xogabilidade fluída e polo seu moi completo modo franquía. Ofrece unha simulación puída e realista do deporte, con controis accesibles e un bo apartado técnico. Como todo xogo deportivo, o seu interese céntrase nos afeccionados ao hóckey, pero dentro do seu xénero é unha entrega notable.
218. Star Wars Jedi Knight II: Jedi Outcast (2002)
Shooter que combina fases de disparos en primeira persoa con espectaculares combates de sabre láser e poderes da Forza en terceira persoa. Editado en castelán, os seus duelos de sabres son dos máis satisfactorios que deu a saga, cunha excelente sensación de poder Jedi. Os tramos iniciais de FPS puro fanse algo lentos, pero é imprescindible para os amantes de Star Wars.
217. 4×4 Evolution 2 (2001)
Xogo de carreiras todoterreo cunha ampla selección de vehículos 4×4 reais e circuítos por paraxes agrestes, cun enfoque na personalización. Ofrece unha condución off-road accesible e un bo número de opcións para enredar cos coches. É un arcade de condución correcto pero sen brillo, tecnicamente modesto e sen a chispa dos referentes do xénero.
216. Animaniacs: The Great Edgar Hunt (2005)
Xogo de plataformas 3D protagonizado polos aloucados personaxes da serie de debuxos animados, que percorren escenarios variados co humor característico da franquía. É un xogo de plataformas amable e colorido, orientado ao público novo e aos nostálxicos da serie. Non achega grandes novidades e resulta algo xenérico, pero cumpre con dignidade dentro da súa sinxeleza.
215. Deus Ex: Invisible War (2003)
Secuela do aclamado Deus Ex, un shooter en primeira persoa con marcados elementos de rol e infiltración que ofrece liberdade para afrontar as misións de múltiples maneiras. Conserva a ambición e a ambientación ciberpunk do orixinal, pero simplificou tantas mecánicas e sufriu tantos recortes ao adaptarse á consola que decepcionou os seguidores. Un bo xogo a secas que empalidece á sombra do seu extraordinario predecesor.
214. Hulk (2003)
Beat ’em up de acción protagonizado polo xigante esmeralda, no que arrasamos escenarios enteiros usando a forza descomunal do personaxe contra exércitos de inimigos. O seu gran acerto é transmitir a sensación de poder devastador de Hulk, con destrución a gran escala. A reiteración das mecánicas fai mella pronto e as fases con personaxes humanos son febles, pero cumpre a fantasía de sentirse imparable.
213. Mortal Kombat: Armageddon (2006)
Entrega da saga de loita que reuniu practicamente todos os personaxes da franquía nun plantel descomunal, ademais de introducir un modo aventura e un creador de personaxes. A súa enorme cantidade de loitadores e o sistema de creación de fatalities son os seus reclamos, pero ese exceso tradúcese nun equilibrio pobre e nun sistema de combate pouco puído. Un festín para os afeccionados que sacrificou profundidade por cantidade.
212. Pump It Up: Exceed (2005)
Xogo de baile competidor de Dance Dance Revolution, cunha disposición das frechas distinta —que inclúe as esquinas— e un repertorio propio de temas. Require a súa alfombra específica e ofrece un bo reto físico e rítmico para os afeccionados ao baile. É un produto moi de nicho, dependente por completo do periférico, pero sólido dentro do que propón.
211. Quantum Redshift (2002)
Xogo de carreiras futuristas de naves a gran velocidade, na liña de Wipeout, cun vistoso apartado técnico que espremía a potencia gráfica do sistema. Ofrece vertixe, combate entre corredores e circuítos de ciencia ficción moi coloridos. Fáltalle, non obstante, a finura de control e o carisma dos seus referentes, e queda nun arcade de velocidade tan bonito como impersoal.
210. Star Wars Republic Commando (2005)
Shooter táctico en primeira persoa ambientado nas Guerras Clon, no que lideramos un escuadrón de comandos clon dándolles ordes aos nosos compañeiros durante as misións. O seu enfoque no traballo en equipo, a súa excelente ambientación e a súa interface inmersiva distíngueno do FPS típico da saga. É algo lineal, pero está considerado un dos mellores shooters do universo Star Wars.
209. Tim Burton’s The Nightmare Before Christmas: Oogie’s Revenge (2004)
Hack and slash de acción baseado na película de animación de Tim Burton, no que Jack Skellington combate a base de combos con toques rítmicos pola Cidade de Halloween. Reproduce con esmero a estética e a banda sonora do filme, un pracer para os seus seguidores. O seu combate é algo repetitivo e a cámara mellorable, pero é un produto de licenza con moito encanto visual.
208. Crash Twinsanity (2004)
Aventura de plataformas 3D protagonizada por Crash Bandicoot, que se afasta da estrutura clásica da saga para ofrecer un mundo máis aberto e unha insólita alianza co seu inimigo Cortex. O seu humor gamberro e a súa banda sonora cantada a capela danlle personalidade, e as súas ideas son frescas. Quedou, porén, curto e algo inacabado polo seu accidentado desenvolvemento, deixando entrever un potencial que non se cumpriu de todo.
207. Big Mutha Truckers & Big Mutha Truckers 2 (2002-2005)
Par de xogos de condución arcade con toques de comercio e humor do sur dos Estados Unidos, nos que transportamos mercadorías a bordo de enormes camións mentres competimos e esquivamos rivais. A súa orixinal mestura de transporte, negocio e carreiras gamberras resulta simpática e con personalidade. A súa execución é tosca e repetitiva, pero conservan un encanto hortera que fai que se gocen en pequenas doses.
206. Judge Dredd: Dredd VS Death (2003)
Shooter en primeira persoa baseado no célebre cómic británico, no que o implacable xuíz Dredd imparte xustiza en Mega-City One con licenza para disparar e arrestar. Editado en castelán, captura ben a ambientación distópica e o ton do personaxe, coa opción de deter en lugar de matar. É un FPS algo xenérico e repetitivo, pero satisfará os seguidores do xuíz.
205. Stubbs the Zombie (2005)
Orixinal xogo de acción no que, nun divertido xiro, controlamos un zombi que sementa o caos nunha cidade utópica dos anos cincuenta devorando cerebros e creando a súa propia horda de infectados. O seu humor negro, a súa ambientación retrofuturista e a súa estupenda banda sonora de versións fano memorable. Na xogabilidade é simple e repetitivo, pero a súa desbordante personalidade compénsao con fartura.
204. Ty the Tasmanian Tiger 2: Bush Rescue (2004)
Secuela do xogo de plataformas do tigre de Tasmania que amplía a fórmula cun mundo máis aberto, vehículos e misións variadas. Editado en castelán, mellora e dálle máis variedade ao orixinal, mantendo o seu ton familiar e a súa ambientación australiana. Segue sen destacar fronte aos grandes do xénero, pero é un xogo de plataformas e aventuras sólido e entretido para todos os públicos.
203. Just Cause (2006)
Sandbox de acción desmesurada ambientado nunha enorme illa tropical, no que un axente desestabiliza un réxime ditatorial con acrobacias imposibles, paracaídas e o seu icónico gancho. O seu xigantesco mapa e as súas piruetas espectaculares —engancharse a vehículos en marcha— resultan moi divertidos. O mundo parece algo baleiro e as misións repetitivas, pero asentou as bases dunha saga que faría do caos o seu sinal de identidade.
202. MVP Baseball 2005 (2005)
Simulador de béisbol de EA Sports, considerado un dos mellores da súa xeración pola súa xogabilidade equilibrada e polo seu completo modo dinastía. Ofrece un control accesible pero profundo do bateo e do lanzamento, cun apartado técnico notable. Como é habitual no xénero deportivo, o seu interese limítase aos afeccionados, pero dentro do béisbol é un produto moi recomendable.
201. V-Rally 3 (2003)
Xogo de rallies cun enfoque máis de simulación ca arcade, que esixe aprender a dominar cada superficie e cada trazada cun modelo de condución esixente. Ofrece un bo feixe de coches, tramos e condicións, cunha satisfactoria sensación de velocidade sobre terra, neve ou asfalto. A súa elevada dificultade e o seu control estrito fano algo áspero, pero recompensa os afeccionados á condución sobre firmes complicados.
200. Headhunter: Redemption (2004)
Secuela do xogo de acción e aventura Headhunter, que combina sixilo, tiroteos en terceira persoa e fases de condución en motocicleta nunha ambientación futurista distópica. Mantén a mestura de xéneros e a narrativa coidada do orixinal, con boas ideas. A súa execución é irregular e algo tosca, e queda nunha aventura de acción correcta que non cumpre de todo a súa ambición.
199. Flatout & Flatout 2 (2004-2006)
Dúo de xogos de carreiras arcade con demolición e unha física de danos espectacular, famosos polo seu modo de lanzar o condutor polo parabrisas en probas de puntería. A súa condución bruta e destrutiva, con circuítos cheos de obstáculos que saen voando, resulta enormemente divertida e engancha. Son arcades gamberros que se gozan moito, e o segundo mellora notablemente o primeiro en todos os aspectos.
198. Star Wars Jedi Knight: Jedi Academy (2003)
Continuación da saga Jedi Knight que pon o foco nos combates de sabre láser e nos poderes da Forza e que nos permite crear o noso propio aprendiz Jedi. Ofrece un excelente sistema de duelo personalizable, con distintos estilos de sabre, moi do gusto dos afeccionados, e liberdade para escoller a orde das misións. É algo repetitivo na súa estrutura, pero é un festín para os amantes dos combates Jedi.
197. The Matrix: Path of Neo (2005)
Xogo de acción en terceira persoa que, a diferenza de Enter the Matrix, nos pon por fin na pel de Neo para revivir os momentos clave da triloxía. Ofrece artes marciais, tempo bala e combates espectaculares, cun acabado mellor ca o do seu predecesor. A súa cámara e certa reiteración lastran a experiencia, pero cumpre a fantasía de ser o Elixido e é a adaptación máis satisfactoria das películas.
196. Dave Mirra Freestlyle BMX 2 (2001)
Xogo de deportes extremos de BMX apadriñado polo famoso rider, que traslada a fórmula de éxito dos Tony Hawk ao mundo da bicicleta acrobática. Ofrece amplos escenarios para encadear trucos e combos, cun control accesible e satisfactorio. É divertido e competente dentro do seu xénero, aínda que vive claramente á sombra dos xogos de skate que o inspiran.
195. Ghost Master: The Gravenville Chronicles (2004)
Orixinal xogo de estratexia e quebracabezas no que, nun xiro enxeñoso, controlamos un grupo de pantasmas cuxo obxectivo é aterrorizar e espantar os humanos de distintos escenarios. O seu humor, o seu carismático elenco de espectros e a súa orixinal proposta fano destacar pola súa creatividade. O seu ritmo pausado e as súas mecánicas algo limitadas non gustarán a todos, pero é unha proposta enxeñosa e con moito encanto.
194. Apex (2003)
Xogo de carreiras que combina a condución cun ambicioso compoñente de xestión e nos permite dirixir a nosa propia marca de coches e desenvolver os vehículos desde cero. A súa faceta de construtor automobilístico é orixinal e achega unha profundidade pouco habitual no xénero. A condución en si é algo morna e o conxunto resulta desigual, pero o seu enfoque distinto faino destacar entre os arcades de velocidade.
193. Conflict: Desert Storm & Conflict: Desert Storm II & Conflict: Vietnam & Conflict: Global Terror (2002-2003-2004-2005)
Saga de shooters tácticos en terceira persoa nos que lideramos un escuadrón de catro soldados, dándolle ordes a cada membro segundo a súa especialidade, ao longo de distintos conflitos bélicos. O seu enfoque no traballo en equipo e a variedade de escenarios son as súas bazas, cun bo compoñente cooperativo. Son tecnicamente irregulares e algo repetitivos, pero ofrecen unha sólida acción táctica moi do gusto dos afeccionados ao xénero.
192. Fantastic 4 (2005)
Beat ’em up de acción baseado na película dos Catro Fantásticos, no que controlamos os catro heroes aproveitando os seus distintos poderes contra hordas de inimigos. O seu combate cooperativo e o uso combinado das habilidades do equipo teñen a súa graza, con espectáculo de superheroes. É, como boa parte das licenzas de cine, repetitivo e pouco inspirado, pero cumpre para os afeccionados aos cómics de Marvel.
191. Heroes of the Pacific (2005)
Xogo de combate aéreo arcade ambientado na guerra do Pacífico durante a segunda guerra mundial, con grandes batallas aéreas e navais entre cazas da época. Ofrece enfrontamentos espectaculares, un bo feixe de aparellos que se poden pilotar e unha campaña con misións variadas. É un arcade de aviación correcto e que se goza, aínda que sen a profundidade dun simulador nin un carisma que o faga inesquecible.
190. NHL Hitz 2003 (2002)
Versión arcade e desenfadada do hóckey sobre xeo, con partidos de tres contra tres, placaxes esaxeradas e un estilo espectacular afastado da simulación. O seu enfoque directo, os seus combos e o seu ritmo frenético fano ideal para partidas rápidas e moi divertidas entre amigos. É un produto lixeiro e de contido limitado, pero cumpre de sobra como deporte arcade para botar unhas risas.
189. Thrillville (2006)
Xogo de estratexia e xestión no que construímos e administramos o noso propio parque de atraccións, coa particularidade de poder subirnos ás atraccións e xogar a decenas de minixogos. A súa combinación de xestión lixeira e minixogos faino accesible e variado, ideal para un público novo. A súa faceta de xestión é sinxela comparada cos grandes tycoon, pero é un produto ameno e entretido.
188. Driver: Parallel Lines (2006)
Entrega da saga Driver que traslada o seu sandbox de condución e acción a unha Nova York dos anos setenta e á actualidade, cunha historia de traizón e vinganza. Recupera a excelente sensación de condución marca da casa tras o tropezo de Driv3r, con persecucións moi logradas. As fases a pé seguen sendo o seu punto feble, pero é unha notable recuperación para a franquía.
187. Proyecto: Snowblind (2005)
Shooter en primeira persoa de ambientación ciberpunk, nado orixinalmente como un proxecto de Deus Ex e reconvertido nun FPS de acción con trebellos e poderes tecnolóxicos. Ofrece un bo ritmo, trebellos variados e un multixogador competente, cunha acción puída e directa. Pasou bastante desapercibido, pero é un shooter sólido e que se goza, que merece máis recoñecemento do que tivo.
186. Crash Tag Team Racing (2005)
Xogo de carreiras arcade de estilo karting protagonizado por Crash Bandicoot e o seu universo, coa novidade de poder fusionar dous vehículos en marcha para atacar. Ofrece circuítos coloridos, armamento e un ton humorístico moi na liña da saga, con partidas divertidas. Non alcanza o brillo dos referentes do kart, pero é un clon de Mario Kart simpático e competente para todos os públicos.
185. Azurik: Rise of Perathia (2001)
Aventura de acción de corte fantástico e ambición notable, un dos primeiros títulos do sistema, no que o protagonista percorre un vasto mundo dominando os poderes dos elementos. A súa escala e a súa proposta resultan atractivas, con escenarios amplos e un sistema de combate elemental. Unha cámara complicada e un deseño algo labiríntico lastraron a súa acollida, pero é unha aventura máis interesante do que suxire a súa fama.
184. Juiced (2005)
Xogo de carreiras de tuning na rúa centrado na personalización de coches e no compoñente social das competicións ilegais, cun sistema de apostas cos nosos vehículos. Ofrece unha ampla gama de coches para modificar e un enfoque na reputación e na xestión da nosa escudería. A súa condución é correcta pero non brilla fronte a Need for Speed, e queda nun tuning racer competente e algo xenérico.
183. Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex (2002)
Cuarta entrega da saga Crash Bandicoot, que continúa a clásica fórmula de plataformas 3D que fixo famoso o marsupial, enfrontándoo de novo a Cortex. Mantén o humor e o bo deseño de niveis da serie, con gráficos mellorados e variedade de fases. Cómpre advertir que, inexplicablemente, a versión deste sistema é a peor da súa xeración: funciona a 30 fps con ralentizacións fronte aos 60 fps das súas competidoras.
182. Deathrow (2002)
Orixinal xogo de deportes de ciencia ficción que combina un violento deporte de equipo futurista con combate corpo a corpo, na estela de clásicos como Speedball. A súa mestura de estratexia, disco e liortas engancha e é moi divertida en multixogador, cun plantel de equipos carismático. É un título de culto infravalorado, cun enfoque fresco e unha xogabilidade moi puída.
181. Gunvalkyrie (2002)
Peculiar shooter en terceira persoa de acción frenética a cargo de Smilebit, cunha esixente e orixinal mecánica de movemento baseada en propulsores que permite voar e desprazarse a gran velocidade. O seu control é complexo e a súa curva de aprendizaxe moi pronunciada, o que botou atrás moitos xogadores. Quen domine o seu endiañado sistema atopará, porén, unha acción vertixinosa e única, con moita personalidade.
180. King of Fighters Maximum Impact Maniax (2005)
Salto ás tres dimensións da mítica saga de loita de SNK, cun plantel de personaxes clásicos modelados en 3D e combate nun plano bidimensional. É vistoso e ofrece a acción e o fanservice que esperan os seguidores da franquía. Non obstante, o seu sistema de combate resulta menos profundo e equilibrado ca o das entregas en dúas dimensións, e é un experimento correcto pero menor dentro da serie.
179. Medal of Honor: Frontline & Medal of Honor: Rising Sun (2002-2003)
Dúo de shooters bélicos en primeira persoa ambientados na segunda guerra mundial, coa espectacularidade cinematográfica e a ambientación coidada que caracterizaron a saga. Frontline ofrece momentos memorables como o desembarco de Normandía, mentres que Rising Sun, ambientado no Pacífico, resultou máis feble. Son FPS bélicos competentes, aínda que quedaron algo eclipsados polo auxe de Call of Duty.
178. Splashdown (2002)
Xogo de carreiras de motos acuáticas cun enfoque arcade nas acrobacias e un vistoso tratamento da auga para a época. Ofrece circuítos por escenarios acuáticos variados, trucos que encadear e un control accesible e divertido. É un arcade de condución sobre a auga competente e agradable, aínda que de contido limitado e sen a ambición dos grandes do xénero.
177. Final Fight: Streetwise (2006)
Reinvención en 3D do clásico beat ’em up de Capcom, que traslada o «eu contra o barrio» a unha ambientación urbana máis escura e adulta, con toques de mundo aberto. O seu intento de modernizar a saga cunha estética de rúa e un sistema de melloras é interesante, pero traizoou o espírito do orixinal e a súa execución é tosca. Un experimento fallido que decepcionou os seguidores da serie.
176. Men of Valor (2004)
Shooter bélico en primeira persoa ambientado na guerra de Vietnam, cun enfoque realista e unha campaña que retrata a dureza do conflito desde a perspectiva dun soldado afroamericano. Ofrece tiroteos intensos e unha ambientación lograda da selva vietnamita. É algo lineal e chegou desfasado fronte á competencia, pero é un FPS sólido para os afeccionados á ambientación bélica.
175. Mortal Kombat: Deception (2005)
Entrega da saga de loita considerada unha das mellores da etapa tridimensional, cun plantel amplo, escenarios interactivos con trampas mortais e unha notable cantidade de modos extra. Editado en castelán, inclúe engadidos tan curiosos como un modo aventura, xadrez e damas cos personaxes da franquía. O seu sistema de combate gañou en profundidade con respecto ás entregas previas, o que o converte nun imprescindible para os afeccionados.
174. Neighbours from Hell (2005)
Orixinal xogo de quebracabezas e estratexia con estética de debuxos animados no que planeamos e executamos trasnadas contra o noso insufrible veciño, evitando ser descubertos. O seu humor slapstick, a súa proposta enxeñosa e a súa ambientación de serie de animación resultan moi divertidos e con moita personalidade. As súas mecánicas son sinxelas e algo repetitivas, pero é unha proposta encantadora e moi orixinal.
173. NFL 2K5 (2004)
Simulador de fútbol americano da serie 2K, lembrado como un dos mellores da historia do xénero e como o gran rival que lle fixo fronte á todopoderosa saga Madden. Ofrece unha xogabilidade fluída, un modo franquía moi completo e unha presentación televisiva magnífica, todo a un prezo reducido. A súa calidade foi tal que precipitou os acordos de exclusividade das licenzas, e é un referente absoluto do deporte virtual.
172. Pitfall: The Lost Expedition (2004)
Xogo de acción, plataformas e aventura protagonizado por Pitfall Harry, que actualiza o mítico clásico de Atari a un formato tridimensional de exploración da selva. Editado en castelán, ofrece variedade de escenarios, saltos, lianas e combate lixeiro, cun ton de aventura clásica. Non revoluciona nada, pero é un xogo de plataformas e aventuras sólido, ameno e con encanto retro.
171. Psyvariar 2: The Will to Fabricate (2004)
Shoot ’em up vertical xaponés de tipo bullet hell cunha peculiar mecánica de rozar os proxectís para subir de nivel e volverse temporalmente invulnerable. O seu esixente sistema de puntuación, que engancha e premia o xogo arriscado, distíngueo dentro do xénero. É un produto moi de nicho e austero, pero unha xoia para os amantes do matamarcianos de habilidade.
170. Rogue Trooper (2006)
Shooter táctico en terceira persoa baseado no cómic británico, protagonizado por un soldado modificado xeneticamente cuxos compañeiros caídos viven como chips no seu equipo e o axudan en combate. A súa orixinal premisa, o seu sistema de coberturas e a súa ambientación bélica futurista fano destacar, cunha acción sólida e variada. Pasou desapercibido, pero é un TPS notable e infravalorado.
169. Still Life (2005)
Aventura gráfica de investigación policial que entrelaza dúas historias, a dunha axente do FBI na actualidade e a dun detective nos anos vinte, tras a pista dun asasino en serie. Ofrece unha atmosfera noir excelente, un guión maduro e uns quebracabezas ben integrados na trama. O seu final abrupto decepcionou algúns, pero é unha aventura absorbente e moi recomendable para os amantes do xénero.
168. Street Racing Syndicate (2004)
Xogo de carreiras de tuning na rúa centrado na cultura do motor xaponés, na personalización de coches con licenza real e nas competicións nocturnas. Ofrece un bo catálogo de vehículos para modificar e un enfoque en gañar respecto na escena underground. A súa condución é correcta pero anódina, e queda nun tuning racer máis á sombra do fenómeno Need for Speed: Underground.
167. Sudeki (2004)
Action RPG de fantasía cun vistoso apartado artístico de estética manga, que combina exploración, combate en tempo real e o manexo de catro personaxes con estilos de loita distintos, incluídos disparos en primeira persoa. O seu mundo colorido e o seu sistema de combate variado resultan atractivos. Padece certa linealidade e unha historia previsible, pero é un RPG occidental que se goza e con encanto propio.
166. Vexx (2003)
Xogo de plataformas 3D de corte clásico protagonizado por un mozo que, armado cunhas garras máxicas, percorre amplos mundos recollendo obxectos e vencendo inimigos. Ofrece un bo deseño de niveis, movementos acrobáticos satisfactorios e un ton algo máis escuro do habitual no xénero. Non chegou a destacar entre a competencia, pero é un xogo de plataformas sólido e competente que gustará aos afeccionados.
165. Dai Senryaku VII – Modern Military Tactics (2003)
Xogo de estratexia por quendas de corte bélico e militar, moi na liña dos wargames clásicos xaponeses, cun enorme catálogo de unidades reais do arsenal moderno. Ofrece unha profundidade táctica notable e multitude de escenarios para os amantes da estratexia militar meditada. É árido, esixente e moi de nicho, pero satisfai de sobra a quen busque un wargame serio e detallado.
164. Darkwatch (2005)
Shooter en primeira persoa que fusiona con acerto o western co terror gótico e os vampiros, protagonizado por un pistoleiro maldito que combate os non mortos. A súa orixinal ambientación de terror no Far West, a súa estética coidada e un sistema de moral que altera o desenvolvemento fano destacar. É algo lineal, pero é un FPS con moita personalidade e unha das mesturas de xéneros máis logradas do catálogo.
163. Batman Begins (2005)
Xogo de acción e sixilo baseado na película de Christopher Nolan, no que Batman infunde medo aos criminais usando a contorna e os seus trebellos para provocar o terror antes de atacar. A súa acertada mecánica de intimidación e a súa fiel ambientación cinematográfica son os seus maiores acertos. É curto e algo repetitivo, pero captura moi ben o ton da película e é unha das mellores adaptacións do personaxe.
162. Tak 2: The Staff of Dreams & Tak: The Great Juju Challenge (2004-2005)
Par de xogos de plataformas 3D de ton familiar protagonizados por Tak, un mozo chamán que percorre escenarios coloridos usando maxia e transformacións. Ofrecen un deseño de niveis variado, humor amable e un cooperativo no segundo título, ideais para o público novo. Non destacan entre os grandes do xénero, pero son xogos de plataformas dignos, sólidos e moi accesibles.
161. Goblin Commander (2003)
Xogo de estratexia en tempo real adaptado á consola, no que comandamos hordas de goblins de distintos clans en batallas de fantasía, cun control simplificado para o mando. O seu enfoque accesible e a súa ambientación desenfadada fano unha boa porta de entrada á estratexia en consola. Carece da profundidade dos RTS de PC, pero é unha proposta entretida e ben adaptada ao mando.
160. Spawn: Armageddon (2003)
Hack and slash de acción baseado no escuro cómic de Todd McFarlane, no que o antiheroe combate demos combinando a súa capa viva, armas e poderes infernais. Captura ben a brutal estética do personaxe e ofrece un combate contundente con execucións vistosas. A súa marcada repetición e unha cámara mellorable lástrano, pero é unha adaptación correcta que satisfará os seguidores de Spawn.
159. Psi-Ops: The Mindgate Conspiracy (2004)
Shooter en terceira persoa cuxa gran baza son os poderes psíquicos do protagonista, especialmente unha telequinese prodixiosa que permite usar a contorna e os inimigos como armas. A súa avanzada física e a creatividade que ofrece á hora de eliminar rivais fano tremendamente divertido e adiantado ao seu tempo. É un TPS infravalorado e orixinal que segue sorprendendo polas súas posibilidades.
158. Future Tactics: The Uprising (2004)
Xogo de estratexia por quendas de corte táctico con estética de debuxos animados, no que un pequeno grupo de rebeldes se enfronta a unha invasión alieníxena en escenarios totalmente destrutibles. O seu sistema de puntería manual e a destrución da contorna achegan un enfoque fresco ao xénero. É sinxelo e algo repetitivo, pero é unha proposta táctica accesible, simpática e con personalidade.
157. Terminator 3: The Redemption (2004)
Shooter en terceira persoa sobre raís baseado na terceira película da saga, cun forte compoñente de fases de condución e acción espectacular sobre rodas. Ofrece un ritmo trepidante, momentos moi cinematográficos e a posibilidade de encarnar o icónico T-800. É lineal e curto, como corresponde á súa natureza, pero é sorprendentemente divertido e unha das mellores licenzas de Terminator.
156. Tenchu: Return From Darkness (2004)
Xogo de sixilo protagonizado por ninjas no Xapón feudal, versión ampliada de Tenchu: Wrath of Heaven con contido e escenarios adicionais. Ofrece unha satisfactoria infiltración sixilosa, espectaculares eliminacións silenciosas e unha excelente ambientación feudal xaponesa. A súa cámara e un deseño algo anticuado lástrano, pero é unha entrega sólida dunha das sagas pioneiras do sixilo.
155. Auto Modellista (2004)
Xogo de carreiras de Capcom cun deslumbrante apartado artístico en cel-shading que lle dá aspecto de anime en movemento, un dos máis bonitos da súa época. Editado en castelán, ofrece un bo plantel de coches xaponeses e modos variados. O seu modelo de condución, algo flotante e peculiar, non contentou a todos, pero a súa estética única e a súa personalidade fan del un arcade de velocidade moi lembrado.
154. Brothers in Arms: Road to Hill 30 & Brothers in Arms: Earned in Blood (2005-2005)
Dúo de shooters bélicos en primeira persoa ambientados na segunda guerra mundial que apostan por un enfoque táctico baseado no lume de supresión e nas manobras de flanqueo co noso escuadrón. O seu realismo, o seu ritmo pausado e a súa emotiva narrativa sobre a camaradería distínguenos do FPS bélico habitual. Son do máis notable do xénero, moi recomendables para quen busque táctica por riba da acción desenfreada.
153. Marvel: Ultimate Alliance (2006)
Action RPG de acción e masmorras protagonizado por un enorme plantel de heroes do universo Marvel, no que formamos un equipo de catro personaxes e arrasamos hordas de inimigos en cooperativo. Herdeiro directo dos X-Men Legends, mellora a fórmula con máis personaxes, mellores gráficos e un cooperativo para catro que engancha. É algo repetitivo, pero é un festín para os amantes dos superheroes e do mellor do seu subxénero.
152. Midnight Club II (2003)
Xogo de carreiras na rúa de mundo aberto centrado na condución arcade a velocidade extrema por cidades reais, cun forte compoñente de exploración e desafíos. Ofrece unha sensación de velocidade vertixinosa, atallos por toda a cidade e unha elevada dificultade que esixe memorizar os trazados. É esixente e engancha a partes iguais; un dos mellores arcades de condución urbana da súa xeración.
151. NBA Live 2005 (2004)
Simulador de baloncesto da lonxeva franquía de EA Sports, coas licenzas completas da NBA e un completo modo dinastía para xestionar o noso equipo. Ofrece unha xogabilidade accesible e espectacular, con novidades como o sistema de regates estrela. É un produto solvente e continuísta, competente dentro do seu xénero, pero sen elementos que o eleven por riba do notable.
150. Panzer Dragoon Orta (2002)
Espectacular shooter sobre raís de SEGA no que sucamos os ceos a lombos dun dragón, disparando ás vagas de inimigos mentres contemplamos escenarios dunha beleza abraiante. Ofrece un apartado artístico e técnico sobresaínte, unha xogabilidade puída e unha ambientación de fantasía única. É curto, como manda o xénero, pero é unha obra de culto imprescindible e unha xoia visual do sistema.
149. Secret Weapons Over Normandy (2003)
Xogo de combate aéreo arcade ambientado na segunda guerra mundial, cun bo sortimento de cazas históricos e unha campaña que percorre as principais frontes do conflito. Ofrece espectaculares batallas aéreas, misións variadas e un ritmo áxil e accesible. É un arcade de aviación que se goza moito e ben feito, ideal para quen busque acción aérea sen as complicacións dun simulador.
148. Spyro: A Hero’s Tail (2004)
Entrega de plataformas 3D protagonizada polo simpático dragón morado, que percorre mundos coloridos recollendo xemas, resolvendo quebracabezas e queimando inimigos. Ofrece o deseño amable e accesible propio da saga, con niveis variados e un ton familiar. Non alcanza a maxia das entregas orixinais de PlayStation, pero é un xogo de plataformas sólido e que se goza para todos os públicos.
147. Syberia & Syberia II (2003-2004)
Par de aventuras gráficas de Benoît Sokal, protagonizadas por unha avogada que emprende unha viaxe por unha Europa de estética steampunk e autómatas seguindo a pista dun inventor. Destacan pola súa exquisita dirección artística, a súa atmosfera melancólica e unha narrativa madura e absorbente. Os seus quebracabezas son pausados e o seu ritmo lento, pero son dúas xoias do xénero para quen goce dunha boa historia ben contada.
146. The Suffering & The Suffering: Ties That Bind (2004-2005)
Dúo de survival horror de acción ambientados nunha prisión e nos seus arredores, onde un condenado a morte se enfronta a monstruosas criaturas xurdidas da violencia e da culpa. Ofrecen unha atmosfera opresiva excelente, un deseño de criaturas perturbador e un sistema de moral que altera o desenvolvemento. Combinan con acerto terror e acción e están entre o máis recomendable do xénero no sistema.
145. Full Spectrum Warrior (2004)
Xogo de estratexia e táctica militar en tempo real, nado dun simulador de adestramento do exército estadounidense, no que non disparamos directamente, senón que lles damos ordes a dúas escuadras para que se cubran e flanqueen. O seu enfoque realista na táctica de infantaría, que prioriza as coberturas e o lume de supresión, é único e moi satisfactorio. O seu ritmo pausado non gustará a todos, pero é unha proposta táctica brillante e pouco habitual.
144. Scaler (2004)
Xogo de plataformas 3D de acción e aventura protagonizado por un mozo que adquire a capacidade de transformarse en distintas criaturas reptilianas para superar os niveis. Editado en castelán, ofrece variedade de escenarios, habilidades cambiantes e un ton desenfadado, cun deseño colorido. Non destaca especialmente entre a competencia, pero é un xogo de plataformas competente, ameno e con boas ideas.
143. Armed and Dangerous (2003)
Delirante shooter en terceira persoa de ton paródico e humor británico desatado, cun desbordante sentido do disparate e un arsenal absurdo que inclúe desde unha bomba que dá a volta ao mundo ata unha serra teledirixida. A súa comedia e as súas armas disparatadas son o seu gran atractivo, con chiscadelas ao humor dos Monty Python. Na xogabilidade é algo simple e repetitivo, pero a súa personalidade e as súas risas fano memorable.
142. Hitman 2: Silent Assassin & Hitman: Contracts (2003-2004)
Dúo de xogos de sixilo e asasinato protagonizados polo Axente 47, un asasino a soldo que debe eliminar os seus obxectivos con discreción, disfraces e enxeño en escenarios abertos. Editados en castelán, ofrecen unha enorme liberdade para planificar cada golpe e convidan moito a repetir na busca do asasinato perfecto. Son dúas entregas sólidas e moi recomendables dunha das sagas de sixilo máis orixinais.
141. Red Faction II (2003)
Shooter en primeira persoa de ciencia ficción cuxo sinal de identidade é a tecnoloxía Geo-Mod, que permite destruír e perforar boa parte do escenario en tempo real. Ofrece unha acción directa e contundente, cun arsenal variado e esa destrución da contorna como gran reclamo. É curto e a súa campaña algo lineal, pero é un FPS entretido e cunha característica que no seu día resultaba moi novidosa.
140. Chronciles of Narnia, The: The Lion, The Witch and The Wardrobe (2005)
Aventura de acción e quebracabezas para toda a familia baseada na película de Narnia, na que controlamos os catro irmáns Pevensie aproveitando as súas distintas habilidades en cooperativo. Editado en castelán, ofrece unha acción lixeira, quebracabezas sinxelos e unha fiel recreación do mundo do filme. É un produto de licenza amable e ben feito, ideal para o público novo e os seguidores da saga.
139. Mercenaries: Playground of Destruction (2005)
Sandbox de acción bélica ambientado nunha Corea do Norte en conflito, no que un mercenario cumpre contratos con total liberdade e un espectacular nivel de destrución da contorna. O seu enorme escenario aberto, os seus vehículos e a posibilidade de reducir a cascallos case calquera edificio fano tremendamente divertido. É un dos mellores sandbox de acción da xeración, cun caos moi satisfactorio.
138. Red Dead Revolver (2004)
Shooter en terceira persoa de temática western, o xerme da posterior e célebre saga Red Dead, cun forte compoñente arcade e duelos ao xeito do cine de Sergio Leone. Ofrece unha excelente ambientación do Far West, tiroteos espectaculares e unha banda sonora magnífica. É lineal e algo repetitivo, pero rebosa carisma e asentou as bases dunha das franquías máis importantes que virían despois.
137. Sniper Elite (2005)
Shooter táctico en terceira persoa ambientado na batalla de Berlín, centrado no disparo de precisión con rifle de francotirador e nunha notable simulación balística que ten en conta a gravidade e o vento. O seu enfoque paciente e realista do tiro a distancia distíngueo do shooter bélico habitual, e resulta moi satisfactorio abater un obxectivo afastado. É a orixe dunha saga que despois perfeccionaría esta fórmula.
136. Spiderman 2 (2004)
Xogo de acción de mundo aberto baseado na película, célebre por revolucionar a mecánica de balancearse coa tea de araña, que por primeira vez se ancora de forma realista nos edificios e ofrece unha liberdade de movemento por Nova York eufórica. Editado en castelán, esa sensación de randearse pola cidade é o seu gran triunfo e segue sendo unha referencia. As misións son algo repetitivas, pero é unha das mellores adaptacións de superheroes que se fixeron nunca.
135. I-Ninja (2003)
Xogo de plataformas de acción de ton desenfadado protagonizado por un pequeno e colérico ninja, que combina saltos, combate a espada e fases variadas cun ritmo áxil. Editado en castelán, ofrece un deseño de niveis imaxinativo, humor e unha xogabilidade puída e divertida. Pasou bastante desapercibido, pero é un xogo de plataformas de acción sólido, carismático e infravalorado.
134. Aggresive Inline (2002)
Xogo de deportes extremos de patinaxe en liña que segue a estela dos Tony Hawk, pero coa peculiaridade dun sistema de enerxía que obriga a encadear trucos sen parar para non perder impulso. Ofrece amplos escenarios de mundo aberto para explorar e obxectivos variados, cun control satisfactorio. É un dos mellores xogos de patíns da época, divertido e con máis profundidade da que aparenta.
133. Cold Fear (2005)
Survival horror de acción ambientado principalmente nun baleeiro azoutado pola treboada, coa peculiaridade de que o balanceo do navío afecta a puntería e o movemento. A súa tensa atmosfera, o seu orixinal escenario inestable e o seu sistema de coberturas fano destacar dentro do terror. Bebe de Resident Evil 4, pero ten personalidade propia e é unha notable proposta de horror e acción.
132. GTA III (2003)
O título que revolucionou o sandbox de acción ao levar a fórmula de Grand Theft Auto a un mundo aberto tridimensional polo que movernos con total liberdade, sementando o caos ou cumprindo misións. A súa influencia na industria é incalculable e a súa cidade viva foi un fito, aínda que neste sistema chegou bastante despois ca na competencia. Tecnicamente envelleceu, pero segue sendo unha peza histórica fundamental do videoxogo.
131. Harry Potter and the Sorcerer’s Stone, Harry Potter and the Chamber of Secrets & Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2003-2002-2004)
Triloxía de aventuras de acción para toda a familia baseada nas primeiras películas do mozo mago, nas que exploramos Hogwarts, aprendemos feitizos e resolvemos quebracabezas. Recrean con agarimo o mundo máxico e ofrecen unha progresión amable, ideal para o público novo e os seguidores da saga. Son produtos de licenza sinxelos, pero coidados e encantadores dentro da súa accesibilidade.
130. Return to Castle Wolfenstein (2003)
Shooter en primeira persoa que resucita o mítico B.J. Blazkowicz nunha aventura bélica con toques sobrenaturais, enfrontándoo aos nazis e aos seus experimentos ocultistas. Ofrece unha acción directa, contundente e moi ben ritmada, cunha atmosfera que mestura a fronte de guerra co terror. É un FPS clásico excelente e un digno herdeiro do avó do xénero.
129. Tony Hawk’s Underground & Tony Hawk’s Underground 2 (2003-2004)
Par de entregas da mítica saga de skate que ampliaron a fórmula cun modo historia protagonizado polo noso propio patinador, a posibilidade de baixar da táboa e ir a pé e un forte compoñente de personalización. Conservan o puído sistema de combos marca da casa, que tanto engancha, con humor e escenarios variados. Editados en castelán, están entre o mellor do xénero, aínda que para algúns marcan o inicio da súa etapa máis excesiva.
128. Death to Rights (2002)
Shooter en terceira persoa de acción cinematográfica que bebe descaradamente de Max Payne, con tiroteos a cámara lenta protagonizados por un policía acusado inxustamente que busca vinganza acompañado do seu can. Ofrece acción espectacular, disparos acrobáticos e algún tramo de loita corpo a corpo. É un clon competente e entretido, algo repetitivo pero que gozarán os amantes da acción noir.
127. Legacy of Kain: Defiance (2003)
Entrega da saga Legacy of Kain que reúne por fin os seus dous protagonistas, Kain e Raziel, nunha aventura de acción con combate hack and slash, quebracabezas e unha narrativa gótica dunha profundidade excepcional. O seu magnífico guión, a súa dobraxe e a súa atmosfera son o mellor do conxunto, que pecha moitas tramas da serie. O combate vólvese algo repetitivo e a cámara falla, pero a súa historia convérteo nun imprescindible para os seguidores.
126. The Punisher (2005)
Shooter en terceira persoa brutal e sen concesións baseado no antiheroe de Marvel, célebre polos seus violentos interrogatorios nos que usamos a contorna para intimidar e executar os criminais. O seu ton adulto, a súa acción contundente e eses memorables interrogatorios capturan á perfección a esencia do personaxe. É algo repetitivo, pero é unha das adaptacións de cómic máis satisfactorias e fieis que existen.
125. Colin McRae Rally 2005 (2004)
Simulador de rallies da prestixiosa saga apadriñada polo mítico piloto, cun modelo de condución esixente pero accesible que sabe equilibrar realismo e diversión. Ofrece un amplo calendario de tramos, coches con licenza e un manexo satisfactorio sobre cada tipo de superficie. É unha das mellores entregas da serie e un referente da condución sobre firmes complicados.
124. Steel Battalion (2002)
Lendario simulador de pilotaxe de mechas que se vendía cun descomunal panel de control de máis de corenta botóns, dúas pancas e pedais para manexar o robot de forma inmersiva. Ese mando único ofrece unha experiencia de cabina incomparable, coa sensación real de estar aos mandos dun coloso de metal. É caro, complexo e moi de nicho, pero é unha das propostas máis ambiciosas e singulares da historia do videoxogo.
123. XGRA: Extreme-G Racing Association (2003)
Xogo de carreiras futuristas de motos a velocidade extrema, con combate entre corredores e un espectacular sentido da velocidade herdeiro da saga Extreme-G. Ofrece vertixe, armamento e circuítos serpenteantes de ciencia ficción, cun apartado técnico vistoso. É un arcade de velocidade frenético e que se goza, aínda que algo xenérico fronte aos grandes referentes antigravitatorios.
122. Destroy All Humans! & Destroy All Humans! 2 (2005-2006)
Dúo de sandbox de acción cunha proposta hilarante: encarnamos un alieníxena que invade a Terra dos anos cincuenta e sesenta, aterrorizando os humanos cos seus poderes psíquicos e o seu prato voador. O seu humor satírico, a súa parodia da ciencia ficción da época e a súa liberdade para sementar o caos resultan moi divertidos. Son sandbox algo repetitivos, pero rebosantes de carisma e comedia.
121. Final Fight Round 3 (2006)
Malia o seu nome enganoso, trátase dun xogo de boxeo cun espectacular sistema de combate que sabe combinar profundidade e accesibilidade. Ofrece unha gran variedade de golpes, un modo carreira para forxar o noso púxil e unha presentación coidada. É un dos mellores xogos de boxeo da súa xeración, satisfactorio tanto para o xogador ocasional como para o máis dedicado.
120. Hunter: The Reckoning (2002)
Beat ’em up de acción e matanza cooperativa ambientado no universo de terror de rol de White Wolf, no que ata catro cazadores arrasan hordas de mortos viventes e criaturas sobrenaturais. Editado en castelán, a súa gran baza é o cooperativo frenético para catro xogadores, cunha acción directa e satisfactoria. É repetitivo en solitario, pero en compañía é unha festa de matar zombis moi divertida.
119. Medal of Honor: European Assault (2005)
Entrega da saga bélica de EA ambientada en distintas frontes europeas da segunda guerra mundial, cun enfoque máis aberto nos obxectivos e un sistema de aguante en lugar de barra de saúde rexenerativa. Editado en castelán, ofrece a habitual espectacularidade cinematográfica da serie e misións variadas. É un FPS bélico sólido e competente, aínda que para entón o xénero empezaba a estar algo saturado.
118. Spy Hunter (2002)
Reinvención en 3D do clásico arcade de condución e combate, no que pilotamos un superdeportivo cheo de armamento e trebellos ao máis puro estilo James Bond, que se transforma mesmo en moto ou lancha. A súa acción trepidante sobre rodas, a súa icónica banda sonora e o seu espírito de película de espías resultan moi divertidos. É algo repetitivo, pero é unha estupenda actualización dun clásico con moito estilo.
117. Otogi & Otogi 2 (2002-2003)
Par de espectaculares hack and slash de From Software ambientados nunha mitoloxía xaponesa escura e onírica, protagonizados por un guerreiro non morto que arrasa demos en escenarios totalmente destrutibles. Destacan pola súa beleza artística, a súa atmosfera única e un combate áxil e vistoso cunha destrución da contorna prodixiosa. Son dúas xoias de culto, exclusivas do sistema, cunha personalidade e unha elegancia difíciles de igualar.
116. Battlefield 2: Modern Combat (2005)
Adaptación á consola da célebre saga de shooters bélicos multitudinarios, cun enfoque nas grandes batallas de infantaría e vehículos e un enxeñoso sistema para saltar entre soldados en plena acción. O seu multixogador e o uso combinado de tanques, helicópteros e tropas ofrecen unha experiencia de guerra a gran escala moi lograda. É unha notable conversión que traslada con acerto a esencia da franquía ao mando.
115. Crash Nitro Kart (2003)
Xogo de carreiras arcade de estilo karting protagonizado por Crash Bandicoot e o seu universo, herdeiro directo do lembrado Crash Team Racing. Ofrece circuítos coloridos, un bo feixe de personaxes, armamento e un sistema de derrapes con turbo moi satisfactorio. É un dos mellores clons de Mario Kart da época, moi divertido tanto en solitario como en multixogador.
114. Call of Duty Finest Hour & Call of Duty 2: Big Red One (2004-2005)
Dúo de shooters bélicos en primeira persoa ambientados na segunda guerra mundial, que trasladan á consola a espectacularidade, o ritmo cinematográfico e a sensación de formar parte dun pelotón que fixeron célebre a saga. Ofrecen intensas batallas en varias frontes e unha posta en escena magnífica. Son dous FPS bélicos sobresaíntes e do mellor do xénero no sistema.
113. Moto GP 2 (2003)
Simulador de motociclismo de velocidade con licenza oficial do mundial, cun manexo que sabe equilibrar o realismo e a accesibilidade para poñer as motos de gran cilindrada ao alcance de todos. Ofrece un bo plantel de pilotos e circuítos, sensación de velocidade e un multixogador destacado. É un dos mellores xogos de motos da época, satisfactorio tanto para o afeccionado como para o xogador ocasional.
112. Counter Strike (2003)
Adaptación á consola do fenómeno do shooter táctico multixogador por equipos, que enfronta terroristas e antiterroristas en roldas de estratexia, puntería e traballo coordinado. Traslada razoablemente ben a fórmula competitiva, que tanto engancha, do orixinal de PC, referente absoluto do xénero. O mando non substitúe o teclado e o rato, pero é unha conversión digna dun dos multixogadores máis influentes da historia.
111. Beat Down (2005)
Beat ’em up de acción urbana e ton adulto de Capcom, no que unha banda de personaxes traizoados se abre paso a golpes pola cidade en busca de vinganza, cun sistema de personalización e de recrutamento de matóns. Ofrece un combate de rúa contundente e certa liberdade pouco habitual no xénero. É algo repetitivo, pero a súa ambientación e as súas ideas fan del un «eu contra o barrio» con personalidade.
110. Doom 3 (2005)
Reinvención do mítico shooter de id Software que aposta polo terror e pola atmosfera opresiva por riba da acción desenfreada, ambientado nunha base marciana infestada de demos. O seu portentoso apartado técnico de luces e sombras e a súa tensión constante marcaron un fito visual, con sustos e unha ambientación angustiosa magníficos. A polémica lanterna que non se podía usar á vez ca a arma dividiu opinións, pero é un FPS notable e moi inmersivo.
109. Breakdown (2004)
Orixinal xogo de acción de ciencia ficción narrado integramente en primeira persoa, incluídos tanto os tiroteos como un satisfactorio combate corpo a corpo, algo moi pouco habitual. A súa perspectiva inmersiva, a súa retorcida historia e o seu enfoque sen cortes nin cambios de cámara fan del unha experiencia rara e memorable. É irregular e algo tosco, pero a súa valentía e a súa personalidade convérteno nunha rareza moi interesante.
108. Conker: Live & Reloaded (2005)
Remake do célebre e gamberro xogo de plataformas de Rare protagonizado por un esquío malfalado, cun humor adulto, groseiro e paródico que o distingue por completo do xénero familiar. Ofrece unha aventura moi variada, chea de referencias cinematográficas, situacións hilarantes e un apartado técnico deslumbrante. A súa irreverencia e a súa calidade convérteno nunha xoia de culto imprescindible para quen aprecie o seu humor.
107. Dead or Alive Ultimate (2004)
Recompilación que reúne e renova os primeiros xogos da saga de loita de Team Ninja, célebre polo seu vistoso apartado técnico, polas súas físicas e polo seu áxil sistema de combate baseado nos contraataques. Ofrece escenarios interactivos de varios niveis, un plantel carismático e un xogo en liña pioneiro para a época. É un festín visual e de xogo, un dos referentes da loita tridimensional do sistema.
106. MTX Mototrax (2004)
Xogo de carreiras arcade de motocrós cun enfoque nas acrobacias, na velocidade e nunha vistosa banda sonora, apadriñado por figuras do deporte. Ofrece circuítos por escenarios variados, un sistema de trucos satisfactorio e un bo ritmo. É un arcade de motos sólido e divertido, competente dentro do seu xénero, aínda que sen elementos que o fagan sobresaír de forma memorable.
105. Serious Sam (2002)
Shooter en primeira persoa que reivindica con orgullo a acción máis frenética e clásica do xénero, enfrontándonos a hordas descomunais de inimigos que cargan contra nós por escenarios enormes e abertos. O seu ritmo desatado, o seu humor e o seu arsenal contundente ofrecen unha diversión directa, que engancha e sen complexos. É un antídoto perfecto contra o FPS pausado e guionizado, puro pracer arcade á vella usanza.
104. Genma Onimusha (2002)
Versión ampliada do aclamado Onimusha de Capcom, un hack and slash de acción con toques de survival horror ambientado no Xapón feudal, no que un samurái combate as hordas demoníacas con poderes sobrenaturais. Ofrece un combate con katana satisfactorio, quebracabezas e unha excelente ambientación de fantasía escura xaponesa. É unha entrega sólida e puída dunha das mellores sagas de acción da xeración.
103. Grabbed by the Ghoulies (2003)
Beat ’em up de acción de Rare con estética de debuxos animados e un desbordante sentido do humor, no que un mozo debe rescatar a súa moza percorrendo unha mansión encantada chea de monstros. O seu orixinal sistema de control cos dous sticks, o seu encanto visual e o seu ton cómico fano simpático e accesible. É algo repetitivo e sinxelo, pero é unha proposta amable e chea de carisma.
102. King of Fighters 2002 (2005)
Entrega da lendaria saga de loita de SNK, considerada unha das mellores do subxénero polo seu equilibrado sistema de combate por equipos de tres loitadores e polo seu xigantesco e carismático plantel. Ofrece a profundidade, a técnica e o ritmo endiañado que namoran os afeccionados á loita en dúas dimensións. É un imprescindible da loita versus para os amantes do xénero e un cumio da saga.
101. Manhunt (2004)
Perturbador xogo de acción e sixilo de Rockstar cunha brutalidade extrema, no que un condenado a morte é obrigado a participar en snuff movies executando sixilosamente os seus perseguidores. A súa atmosfera opresiva, a súa tensión constante e a súa violencia visceral convérteno nunha experiencia tan incómoda como maxistralmente deseñada. É turbio e non é apto para todos, pero a súa execución do terror e do sixilo é sobresaínte.
100. Oddworld: Munch’s Oddysee (2001)
Salto ás tres dimensións da peculiar saga Oddworld, un xogo de quebracabezas, plataformas e acción no que controlamos alternativamente dúas entrañables criaturas para resolver enxeñosos quebracabezas e liberar os seus conxéneres. O seu mundo único, o seu humor e a súa crítica social dótano dunha personalidade inconfundible. A transición ao 3D restoulle algo da maxia das entregas planas, pero segue sendo unha aventura encantadora e orixinal.
99. Project Zero (2002)
Survival horror xaponés de atmosfera aterradora no que, en lugar de armas, nos defendemos das pantasmas cunha cámara fotográfica capaz de danalas e exorcizalas. A súa orixinal mecánica de enfrontarse ao terror mirándoo cara a cara a través do visor, a súa ambientación nunha mansión xaponesa maldita e a súa tensión fan del un dos xogos máis terroríficos que existen. É unha xoia do horror imprescindible para os amantes do medo.
98. Psychonauts (2005)
Xenial xogo de plataformas 3D de Tim Schafer, rebosante de imaxinación e humor, no que un mozo con poderes psíquicos se adentra nas mentes doutros personaxes, convertidas en niveis surrealistas e moi variados. A súa desbordante creatividade, o seu guión brillante e os seus escenarios únicos convérteno nunha das obras máis persoais e queridas do xénero. Foi un fracaso comercial no seu día, pero hoxe é unha xoia de culto reivindicada por todos.
97. Sient Scope Complete (2004)
Recompilación da saga de shooters sobre raís Silent Scope, na que encarnamos un francotirador que abate obxectivos a través da mira telescópica do seu rifle. Ofrece a tensa e satisfactoria mecánica de apuntar con precisión aos brancos entre multitudes, cun ritmo arcade directo. É curto e moi de recreativa, pero é un festín para os afeccionados ao tiro de precisión de salón.
96. The Simpsons: Hit & Run (2003)
Sandbox de acción e condución protagonizado pola familia Simpson, que traslada a fórmula de Grand Theft Auto a Springfield cun ton paródico e familiar. Recrea con moito agarimo e humor a cidade e os seus personaxes e ofrece misións variadas de condución e recados a pé cheas de referencias á serie. É un produto de licenza excepcional, un dos mellores xogos baseados en Os Simpson que se fixeron nunca.
95. Top Spin (2003)
Simulador de tenis con licenza que destaca polo seu realismo, polo seu completo modo carreira para forxar o noso tenista e por un sistema de control profundo que premia a boa colocación e a técnica. Ofrece partidos esixentes e satisfactorios, cun plantel de estrelas do circuíto. É un dos mellores xogos de tenis da súa xeración, moi recomendable para os afeccionados a este deporte.
94. Unreal Championship 2 (2005)
Secuela do shooter multixogador de arenas que, nunha audaz volta de porca, incorpora unha perspectiva en terceira persoa e un satisfactorio combate corpo a corpo con armas de corte xunto aos tiroteos clásicos. Esa fusión de disparos e espadas, o seu ritmo frenético e a súa personalidade distínguenno do FPS habitual. É unha proposta orixinal e moi divertida, especialmente en multixogador, e infravalorada no seu día.
93. Bloodrayne (2002)
Xogo de acción en terceira persoa protagonizado por unha sensual dhampir cazavampiros, que combina un áxil combate a base de coitelas e poderes vampíricos coa posibilidade de alimentarse dos inimigos. Ambientado durante a segunda guerra mundial contra nazis e monstros, ofrece unha acción vistosa e fluída con moito estilo. É algo repetitivo, pero a súa carismática protagonista e o seu combate satisfactorio fan que se goce moito.
92. Bloody Roar Extreme (2003)
Entrega da peculiar saga de loita cuxo sinal de identidade é a capacidade dos personaxes de transformarse en bestas en pleno combate, gañando forza e novas habilidades. O seu áxil e espectacular sistema de combate, con esas transformacións como eixe, distíngueo do resto dos xogos de loita. É un xogo de loita versus dinámico, vistoso e moi divertido, cunha personalidade marcada que o fai destacar.
91. Gun (2005)
Sandbox de acción de temática western de Neversoft, cun mundo aberto polo que cabalgar libremente mentres seguimos unha violenta e madura historia de vinganza no Far West. A súa excelente ambientación, os seus tiroteos e a súa liberdade para explorar poboados, cazar e aceptar recados fan que se goce moito. É algo curto, pero é un dos mellores westerns en videoxogo antes da chegada dos grandes da xeración seguinte.
90. Need for Speed: Underground 2 (2004)
Referente absoluto do tuning na rúa, que amplía a fórmula do primeiro Underground cun mundo aberto polo que conducir de noite buscando carreiras e unha profundidade de personalización dos coches simplemente descomunal. Editado en castelán, a súa estética urbana nocturna, a súa banda sonora e a liberdade para modificar ao detalle cada vehículo convertérono nun fenómeno. É un dos arcades de condución máis influentes e queridos da súa xeración.
89. Ultimate Spider-Man (2005)
Xogo de acción de mundo aberto baseado no cómic homónimo, cun precioso apartado artístico en cel-shading que traslada fielmente a estética das viñetas de Marvel. Recupera a eufórica sensación de balancearse por Nova York do Spider-Man 2 e engade a posibilidade de xogar tamén como Venom. A súa historia fiel ao cómic e o seu acabado visual fan del unha das mellores e máis carismáticas adaptacións do home araña.
88. Puyo Puyo Fever (2004)
Quebracabezas de emparellar bloques de xelatina de cores que caen por parellas, que engancha moito, coa característica mecánica de encadear reaccións para enviarlle bloques molestos ao rival. De estética xaponesa colorida e encantadora, ofrece unha xogabilidade tan sinxela de aprender como profunda de dominar, especialmente competitiva para dous xogadores. É un dos mellores quebracabezas de habilidade que existen, luminoso e imposible de soltar.
87. NBA 2K5 (2004)
Simulador de baloncesto da prestixiosa serie 2K, considerado un dos mellores da súa xeración pola súa recreación moi fiel do deporte, pola súa xogabilidade fluída e polo seu modo carreira moi completo. Ofrece un control profundo, unha presentación televisiva magnífica e un contido abraiante, todo a un prezo reducido. É un referente absoluto do baloncesto virtual e un imprescindible para os afeccionados á NBA.
86. XIII (2003)
Shooter en primeira persoa cun espectacular apartado artístico en cel-shading que imita o estilo do cómic francobelga no que se basea, con viñetas e onomatopeas que aparecen na pantalla durante a acción. A súa historia de conspiración e amnesia, a súa estética única e a súa xogabilidade variada fano destacar de forma memorable. É un FPS cunha personalidade visual irrepetible e unha narrativa moi absorbente.
85. Myst III: Exile & Myst IV: Revelation (2002-2005)
Par de aventuras gráficas da mítica saga Myst, nas que exploramos mundos oníricos e moi fermosos resolvendo complexos e enxeñosos quebracabezas ambientais en soidade e silencio. Destacan polo seu abraiante apartado visual prerenderizado, pola súa atmosfera contemplativa e por uns quebracabezas dunha elegancia extraordinaria. Son experiencias pausadas e esixentes, pero fascinantes para os amantes dos quebracabezas e da aventura repousada.
84. Midnight Club 3: DUB Edition Remix (2006)
Cumio da saga de carreiras na rúa de Rockstar, cunha condución arcade a velocidade extrema por cidades abertas e unha profundidade de personalización dos coches, apadriñada pola revista DUB, simplemente monumental. A súa sensación de velocidade, o seu enorme catálogo de vehículos para tunear e o seu mundo aberto, que engancha, convérteno nun dos mellores arcades de condución urbana que se fixeron nunca.
83. Star Wars: Battlefront II (2005)
Shooter bélico multitudinario ambientado no universo Star Wars, que enfronta decenas de soldados por terra, aire e mesmo no espazo nas grandes batallas da saga. Amplía o orixinal con combates espaciais, heroes controlables e unha campaña, e ofrece unha experiencia de guerra galáctica abraiante. É un dos xogos máis queridos de Star Wars e un festín para os afeccionados, especialmente en multixogador.
82. The Godfather (2006)
Sandbox de acción ambientado no universo de O Padriño, no que ascendemos na familia mafiosa percorrendo unha Nova York aberta dos anos corenta, extorsionando negocios e eliminando rivais. A súa recreación da época, o seu sistema de intimidación e o manexo do noso imperio criminal resultan absorbentes. Bebe de Grand Theft Auto, pero a súa ambientación mafiosa e a súa liberdade fan del un sandbox que se goza moito.
81. Crimson Skies: High Road to Revenge (2003)
Espectacular xogo de combate aéreo arcade ambientado nunha América alternativa dos anos trinta dominada por piratas do aire, cun ritmo trepidante e un enorme carisma pulp. A súa acción aérea accesible e vertixinosa, a súa ambientación única e o seu excelente multixogador convérteno nun dos mellores xogos de avións arcade que existen. É unha xoia chea de estilo e diversión inmediata.
80. James Bond 007: Agent Under Fire & James Bond 007: Nightfire (2002-2002)
Dúo de shooters en primeira persoa protagonizados polo axente 007, que combinan tiroteos, trebellos e fases de condución ao máis puro estilo das películas de James Bond. O primeiro chegou editado en castelán e ambos ofrecen unha acción variada, espectacular e moi fiel ao espírito da saga cinematográfica. Son FPS sólidos e divertidos, herdeiros do legado do mítico GoldenEye.
79. Jade Empire (2005)
Action RPG de BioWare ambientado nun fascinante mundo de fantasía inspirado na mitoloxía e na cultura do Extremo Oriente, cun combate en tempo real baseado en distintos estilos de artes marciais. Ofrece a excelente narrativa, os dilemas morais e os personaxes memorables marca da casa, nun escenario tan orixinal como fermoso. É un RPG absorbente e con moita personalidade, exclusivo do sistema.
78. Shadow of Memories (2002)
Orixinal aventura narrativa con toques de quebracabezas na que o protagonista, asasinado ao comezo, recibe a capacidade de viaxar no tempo para evitar a súa propia morte alterando o pasado. A súa enxeñosa premisa de viaxes temporais, os seus múltiples finais e a súa atmosfera melancólica fan dela unha experiencia única e moi absorbente. É pausada, pero é unha xoia narrativa de culto para quen busque unha historia diferente.
77. Sonic Heroes (2003)
Xogo de plataformas 3D de acción a gran velocidade protagonizado por Sonic e compañía, coa novidade de controlar equipos de tres personaxes e alternar entre as súas habilidades sobre a marcha para superar os niveis. O seu ritmo vertixinoso, o seu colorido e o seu enfoque de traballo en equipo resultan divertidos e espectaculares. É unha das entregas tridimensionais do ourizo mellor valoradas, que os afeccionados gozarán moito.
76. TOCA Race Driver 2 & TOCA Race Driver 3 (2004-2006)
Dúo de excelentes xogos de condución de Codemasters, que destacan pola súa enorme variedade de disciplinas do automobilismo —turismos, monopraza, todoterreos e moito máis— e por un modelo de condución que equilibra realismo e diversión. Ofrecen un contido abraiante, unha boa intelixencia artificial e un modo carreira absorbente. Están entre os mellores e máis completos xogos de coches da súa xeración.
75. The Warriors (2005)
Sobresaínte beat ’em up de acción de Rockstar baseado na película de culto sobre bandas de rúa, no que percorremos a Nova York dos anos setenta a golpes xunto á nosa banda. A súa ambientación moi fiel, o seu combate de rúa contundente e a súa absorbente historia convérteno nunha das mellores adaptacións cinematográficas que se fixeron nunca. É un «eu contra o barrio» maxistral e cheo de personalidade.
74. Freedom Fighters (2003)
Excelente shooter en terceira persoa ambientado nunha ucronía na que a Unión Soviética invade os Estados Unidos, coa particularidade de que lideramos un grupo de resistencia dándolles ordes aos nosos compañeiros de escuadrón. Editado en castelán, a súa acción táctica, a súa carismática ambientación e ese sistema de mando de tropas fan que enganche tremendamente. É un TPS infravalorado e sobresaínte que merece moito máis recoñecemento.
73. Need for Speed: Underground (2003)
O xogo que iniciou o fenómeno do tuning na rúa e revolucionou a saga Need for Speed, con carreiras nocturnas ilegais, unha profunda personalización dos coches e unha estética urbana que marcou época. A súa sensación de velocidade, a súa banda sonora e a obsesión por modificar cada detalle do noso vehículo convertérono nun éxito arrasador. É un dos arcades de condución máis influentes da súa xeración.
72. Tomb Raider: Legend (2006)
Espléndido reinicio da saga de Lara Croft tras varios tropezos, que devolve a exploradora á primeira liña cunha aventura fluída, espectacular e moi puída de plataformas, quebracabezas e acción. Editado en castelán, moderniza os controis e ofrece escenarios exóticos, acrobacias e momentos cinematográficos magníficos. É unha das mellores entregas da saga e a recuperación definitiva do personaxe.
71. Farcry Instincts & Farcry Instintcts Evolution (2005-2006)
Adaptación á consola do célebre shooter, que reconstrúe Far Cry cun enfoque propio e engade ao seu protagonista poderes felinos que lle outorgan forza, axilidade e sentidos sobrehumanos. Ofrece unha xogabilidade máis aberta ca o FPS habitual, con escenarios tropicais, sixilo e a posibilidade de tenderlles trampas aos inimigos. Son shooters sólidos, exclusivos en consola, cunha moi boa ambientación e liberdade de acción.
70. Doom 3 Resurrection of Evil (2005)
Expansión de Doom 3 que amplía a aterradora aventura marciana con novas armas, entre elas unha arma de gravidade para lanzar obxectos e un artefacto que permite ralentizar o tempo. Conserva a portentosa ambientación de terror e a tensión do orixinal, cun ritmo algo máis áxil e desafiante. É un excelente engadido para os amantes do xogo base, máis do mesmo pero de gran calidade.
69. Bloodrayne 2 (2004)
Secuela do xogo de acción protagonizado pola dhampir cazavampiros, que perfecciona e fai moito máis espectacular o seu áxil combate a base de coitelas, poderes e execucións sanguentas. Ofrece un sistema de loita máis profundo e vistoso, con escenarios que convidan a acabar cos inimigos de formas creativas. É máis grande, máis puído e máis divertido ca o orixinal, un festín de acción con estilo.
68. True Crime: Streets of LA (2003)
Sandbox de acción policial ambientado nunha recreación a gran escala de Los Ángeles, no que un axente combate o crime combinando condución, tiroteos e combate corpo a corpo con total liberdade. A súa enorme cidade, o seu sistema de moral segundo como actuemos e a súa variedade de mecánicas fan del un competente rival de Grand Theft Auto. É algo irregular, pero é un sandbox ambicioso e moi entretido.
67. Crazy Taxi 3 (2002)
Frenético xogo de condución arcade de SEGA no que encarnamos un taxista que debe recoller clientes e levalos ao seu destino no menor tempo posible, esquivando o tráfico con manobras imposibles. O seu ritmo desatado, as súas acrobacias e a súa mecánica contrarreloxo, que engancha, ofrecen pura diversión arcade á vella usanza. É máis do mesmo con respecto ás entregas previas, pero esa fórmula segue sendo moi divertida.
66. Dynasty Warriors 3,4 y 5 y Samurai Warriors (2002-2003-2005-2004)
Saga musou por excelencia, con beat ’em up de acción masiva nos que un guerreiro arrasa el só exércitos enteiros de centos de inimigos en pantalla, ambientados na China dos Tres Reinos e no Xapón feudal. Ofrecen unha satisfactoria sensación de poder devastador e un contido enorme entre personaxes e batallas. Son repetitivos por natureza, pero enganchan tremendamente para desafogarse arrasando con todo.
65. Jet Set Radio Future (2002)
Xogo de acción e plataformas con moito estilo sobre patíns de SEGA, no que unha banda de mozos percorre unha cidade futurista pintando grafitis, esvarando por varandas e fuxindo da policía, todo cun deslumbrante apartado en cel-shading. A súa personalidade arrolladora, a súa banda sonora inesquecible e a súa estética única convérteno nunha obra de culto absoluta. É puro estilo e actitude, unha xoia inconfundible do sistema.
64. GTA Vice City (2003)
Cumio da fórmula sandbox de Rockstar, que traslada a acción a unha vibrante recreación da Miami dos anos oitenta, rebordante de estética, música e cine da época. A súa ambientación abraiante, a súa banda sonora lendaria e a súa enorme liberdade de acción convertérono nun fenómeno cultural e nun dos videoxogos máis queridos da historia. Segue sendo un referente ineludible do xénero de mundo aberto.
63. James Bond 007: Everything or Nothing & 007: From Russia With Love (2004-2005)
Dúo de excelentes xogos de acción en terceira persoa protagonizados por James Bond, cunha produción de moi alto nivel, actores das películas e un espectáculo cinematográfico notable. Combinan tiroteos, trebellos, sixilo e condución cunha enorme fluidez e estilo, e capturan á perfección o espírito da saga. Están entre as mellores adaptacións do axente 007 en videoxogo, moi puídas e divertidas.
62. Alien Hominid (2005)
Frenético run and gun de acción bidimensional cun delicioso apartado artístico de animación tradicional, no que un pequeno alieníxena se enfronta a hordas de axentes do goberno cunha dificultade endiañada. O seu estilo de debuxo animado, o seu humor e a súa esixente xogabilidade clásica, que engancha, fan del unha homenaxe magnífica aos shooters da vella escola. É unha xoia independente rebordante de carisma e desafío.
61. Phantasy Star Online Episode I & II Plus (2003)
Pioneiro action RPG cun compoñente cooperativo e en liña moi forte, no que exploramos planetas e arrasamos inimigos xunto a outros xogadores nun mundo de ciencia ficción de SEGA. O seu ciclo de saqueo de botín, que engancha, o seu cooperativo e a súa ambientación convertérono nun referente do RPG de acción en liña. É unha experiencia magnífica en compañía e unha peza histórica do xogo en liña en consola.
60. MechAssault & MechaAssault 2 (2002-2004)
Dúo de shooters en terceira persoa de acción aos mandos de xigantescos mechas do universo BattleTech, cun enfoque directo e espectacular afastado da simulación, centrado na destrución. Ofrecen un combate contundente entre colosos de metal, escenarios destrutibles e un notable multixogador. Son de acción accesible e moi divertida, dous dos mellores exemplos de pilotaxe de robots do sistema.
59. Silent Hill 4: The Room (2004)
Perturbadora entrega da mítica saga de survival horror, que rompe coa fórmula habitual encerrándonos nun inquietante apartamento do que escapamos a mundos de pesadelo a través dun burato no baño. A súa atmosfera opresiva, o seu terror psicolóxico e a súa angustiosa premisa fan del unha experiencia profundamente inquietante. É a máis atípica da saga, pero conserva a súa capacidade para xear o sangue.
58. Metal Arms: Glitch in the System (2003)
Sobresaínte shooter en terceira persoa de acción e plataformas protagonizado por un pequeno robot, cun enxeño, un humor e unha variedade de xogo que o elevan moi por riba da súa discreta fama. Editado en castelán, ofrece un arsenal creativo, a posibilidade de hackear inimigos e un deseño de niveis excelente. É unha xoia de culto inxustamente esquecida, moi divertida e moi puída.
57. Metal Slug 3, 4 y 5 (2004-2005-2005)
Recompilación de varias entregas da mítica saga de run and gun de SNK, coa súa inconfundible e moi detallada animación pixelada, a súa acción bidimensional frenética e o seu humor. Ofrecen a esixente xogabilidade clásica, que tanto engancha, de avanzar disparando a todo, cun deseño artístico prodixioso. Son un imprescindible do arcade da vella escola e un festín para os amantes do pixel art e do matamarcianos.
56. Second Sight (2004)
Excelente xogo de acción e sixilo protagonizado por un home que esperta nun laboratorio con poderes psíquicos e sen memoria, e debe descubrir o seu pasado usando a telequinese, a curación e a proxección astral. A súa enxeñosa narrativa con saltos temporais, os seus poderes variados e o seu enfoque, que premia o sixilo, fano moi absorbente. É unha aventura de acción infravalorada, intelixente e cunha historia magnificamente construída.
55. Beyond Good&Evil (2003)
Obra mestra de aventura e acción de Michel Ancel, protagonizada por unha reporteira que investiga unha conspiración nun planeta oprimido combinando exploración, sixilo, combate e mesmo fotografía. A súa carismática protagonista, o seu mundo entrañable, a súa banda sonora e a súa emotiva historia convérteno nunha xoia de culto absoluta. Foi un fracaso comercial inxusto, pero hoxe está recoñecido como un dos grandes videoxogos da súa xeración.
54. Burnout & Burnout 2 (2002)
Dúo que asentou as bases do que sería unha das mellores sagas de condución arcade, cunha velocidade de vertixe e un sistema que premia a condución temeraria e os adiantamentos ao límite. A euforia de circular en sentido contrario rozando o tráfico e os seus espectaculares choques enganchan coma poucos. Son dous arcades de velocidade excepcionais que redefiniron o xénero da condución a toda présa.
53. Dreamfall: The Longest Journey (2006)
Excepcional aventura narrativa, secuela do aclamado The Longest Journey, que entrelaza as historias de varios personaxes entre un mundo tecnolóxico e outro de maxia cun guión maduro e absorbente. A súa fascinante ambientación, os seus personaxes tridimensionais e a súa emotiva narrativa convértena nunha das mellores historias do medio. As súas mecánicas de xogo son sinxelas, pero o seu relato é simplemente inesquecible.
52. Moto GP 3 (2005)
Cumio da excelente saga de motociclismo de velocidade, con licenza oficial do mundial e un manexo que equilibra á perfección o realismo e a accesibilidade para que todos gocen coas motos de gran cilindrada. Ofrece un plantel completo, unha gran sensación de velocidade e un multixogador destacado. É un dos mellores xogos de motos da súa xeración, puído, completo e moi divertido.
51. Fahrenheit (2005)
Revolucionario thriller interactivo de David Cage que apostou por unha narrativa cinematográfica adulta, con decisións que ramifican a trama e un uso intensivo das secuencias de acción contextual. A súa ambiciosa historia de misterio sobrenatural, contada desde varios personaxes, e o seu enfoque na narración por riba da xogabilidade tradicional marcaron un antes e un despois. Malia un tramo final feble, é unha obra pioneira e fascinante do videoxogo narrativo.
50. Nba Street Vol.2 (2003)
Sobresaínte xogo de baloncesto de rúa de EA, que leva o deporte ás canchas urbanas con partidos de tres contra tres, acrobacias imposibles e un estilo desbordante. A súa espectacularidade, o seu sistema de trucos encadeados e o seu ritmo frenético fano accesible e capaz de enganchar, especialmente entre amigos. É un dos mellores xogos deportivos arcade da súa xeración, puro estilo e diversión inmediata.
49. Need for Speed: Most Wanted (2005)
Un dos cumios da saga Need for Speed, que combina o tuning na rúa con emocionantes persecucións policiais por un mundo aberto, mentres ascendemos nunha lista negra de pilotos aos que derrotar. Editado en castelán, a súa mecánica de fuxir da policía, que engancha, a súa sensación de velocidade e a súa ambientación convertérono nun enorme éxito. É un dos arcades de condución máis queridos e lembrados da súa época.
48. Capcom vs SNK 2 EO (2002)
Cumio do crossover de loita entre os dous xigantes do xénero, que reúne un plantel colosal de personaxes de Capcom e SNK cun sistema de combate moi profundo baseado en distintos estilos de xogo. O seu equilibrio, a súa técnica e o seu enorme plantel convérteno nun referente absoluto da loita versus en dúas dimensións. Esta versión inclúe ademais un modo de control simplificado, pero conserva toda a profundidade para os expertos.
47. Gladius (2003)
Notable xogo de estratexia por quendas de LucasArts ambientado nun mundo de fantasía de inspiración grecorromana, no que formamos e xestionamos unha escuadra de gladiadores que combate nas arenas. O seu profundo sistema táctico de combate, a súa xestión do grupo e a súa carismática ambientación fano absorbente e convidan moito a repetir. É unha xoia da estratexia infravalorada, cunha mestura de xestión e táctica moi ben lograda.
46. OutrRun 2 & OutRun 2006: Coast 2 Coast (2004-2006)
Ambos os títulos representan o cumio do arcade de condución clásico de SEGA. Manteñen intacta a mítica fórmula de circular a toda velocidade por paraxes soleadas executando derrapes elegantes, rebordantes de estilo, alegría e diversión inmediata. Mentres que OutRun 2 brilla como a réplica purista da recreativa (engadindo pistas míticas de Scud Race e Daytona), 2006 érguese como a súa versión máis ampla, con outros circuítos e a mecánica do rebufo. Xuntos encapsulan o puro pracer arcade á vella usanza.
45. Sphinx and the Cursed Mummy (2003)
Encantadora aventura de acción e quebracabezas ambientada nun colorido Exipto mitolóxico, na que alternamos entre o heroe Sphinx e unha divertida momia para resolver enxeñosos quebracabezas e superar os escenarios. O seu deseño coidado, a súa carismática ambientación e a súa equilibrada mestura de acción, plataformas e quebracabezas fan dela unha xoia infravalorada. É unha aventura amable, puída e con moito encanto.
44. SSX3 (2003)
Cumio da espectacular saga de snowboard de EA, que ofrece un descenso continuo por unha montaña enorme e interconectada, encadeando acrobacias imposibles a toda velocidade cun estilo arrollador. A súa euforia, a súa banda sonora, a súa sensación de velocidade e os seus trucos desmesurados convérteno no mellor xogo de deportes de neve que se fixo nunca. É un festín de adrenalina, estilo e diversión pura.
43. Tom Clancy’s Splinter Cell & Tom Clancy’s Splinter Cell: Pandora Tomorrow (2002-2004)
Dúo que estableceu a Sam Fisher como referente do sixilo, cun xogo maxistral coas sombras, trebellos e unha tensión constante mentres nos infiltramos evitando ser vistos. O seu portentoso apartado técnico de luces e sombras, a súa ambientación de espionaxe e a súa infiltración esixente e satisfactoria marcaron un fito no xénero. Son dúas xoias do sixilo e do mellor do catálogo, especialmente na súa faceta técnica.
42. Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth (2005)
Sobresaínte survival horror en primeira persoa baseado nos relatos de H.P. Lovecraft, que aposta pola investigación, o sixilo e unha atmosfera de loucura e desesperación por riba da acción. A súa interface inmersiva sen indicadores, o seu sistema de cordura que altera a percepción e a súa fidelidade ao terror cósmico lovecraftiano fano aterrador e único. É unha xoia do horror imprescindible para os amantes do medo psicolóxico.
41. Dead or Alive 3 (2001)
Espectacular xogo de loita de Team Ninja, un dos grandes escaparates técnicos dos primeiros anos do sistema, cun áxil combate baseado nos contraataques e uns escenarios interactivos de varios niveis prodixiosos. O seu deslumbrante apartado visual, a súa fluidez e o seu carismático plantel convertérono nun imprescindible. É un dos mellores xogos de loita tridimensional da súa xeración, tan fermoso como divertido.
40. Halo (2001)
O título que definiu o sistema e revolucionou o shooter en consola, demostrando que o FPS se podía xogar á perfección cun mando grazas ao seu deseño impecable. O seu magnífico equilibrio entre armas, vehículos e combate, a súa icónica banda sonora e a súa ambientación de ciencia ficción crearon unha das sagas máis importantes da historia. É unha obra fundamental cuxa influencia no xénero aínda se nota hoxe.
39. Kingdom Under Fire: The Crusaders & Kingdom Under Fire: Heroes (2004-2005)
Dúo de xogos que fusionan con brillantez a estratexia en tempo real coa acción musou e nos permiten comandar exércitos enteiros no mapa táctico e logo meternos na refrega manexando o noso heroe entre centos de soldados. Esa orixinal mestura de mando estratéxico e combate directo resulta absorbente e espectacular. Son dúas xoias dun subxénero moi pouco habitual, ambiciosas e tremendamente satisfactorias.
38. Phantom Dust (2004)
Orixinal e fascinante xogo de acción e estratexia xaponés que combina o combate en terceira persoa en arenas cunha profunda mecánica de construción de barallas de habilidades ao estilo dun xogo de cartas. A súa proposta tan singular, o seu absorbente sistema de combate e a súa melancólica ambientación posapocalíptica convérteno nunha obra de culto única. É unha das propostas máis creativas e persoais do catálogo, inxustamente descoñecida.
37. Project Gotham Racing (2001)
Excelente xogo de condución e título de lanzamento do sistema, que introduciu o sistema de Kudos, que premia a condución con estilo —derrapes, adiantamentos ao límite— ademais da velocidade. Ofrece un magnífico equilibrio entre arcade e simulación, coches con licenza e circuítos por cidades reais. É un dos mellores xogos de condución dos primeiros anos da consola e o inicio dunha gran saga.
36. Shikigami no Shiro II (2004)
Sobresaínte shoot ’em up vertical xaponés de tipo bullet hell, coa característica mecánica de rozar os proxectís inimigos para multiplicar a puntuación, premiando o xogo arriscado. O seu esixente sistema de puntuación, que engancha, a súa acción intensa e o seu coidado apartado convérteno nun dos mellores matamarcianos do sistema. É un imprescindible para os amantes do xénero de disparos clásico.
35. Max Payne & Max Payne 2 (2001-2003)
Dúo de obras mestras do shooter en terceira persoa, cunha historia noir magnificamente narrada a través de viñetas de cómic, un ton tráxico e desencantado e a revolucionaria mecánica do tempo bala inspirada no cine de acción de Hong Kong. A súa atmosfera opresiva, o seu guión excelente e os seus espectaculares tiroteos a cámara lenta convértenos en dous referentes ineludibles do xénero. Son puro cine negro interactivo, maxistrais de principio a fin.
34. The Incredible Hulk: Ultimate Destruction (2005)
Sobresaínte xogo de acción de mundo aberto protagonizado por Hulk, que cumpre como ningún outro a fantasía de ser unha forza imparable e nos permite arrasar unha cidade enteira usando calquera obxecto ou vehículo como arma. A súa liberdade, a súa descomunal sensación de poder e a súa destrución desatada fano tremendamente divertido. É unha das mellores adaptacións de superheroes que se fixeron nunca e un espectáculo de destrución.
33. Tony Hawk’s Pro Skater 2X & Tony Hawk’s Pro Skater 3 & Tony Hawk’s Pro Skater 4 (2001-2002-2002)
Recompilación das mellores entregas da mítica saga de skate, co perfeccionado sistema de combos, que tanto engancha, que revolucionou os deportes extremos e marcou toda unha xeración. A súa xogabilidade puída coma un diamante, a súa banda sonora lendaria e os seus escenarios memorables ofrecen unha diversión inesgotable. Representan o cumio absoluto do xénero do monopatín, un imprescindible atemporal.
32. Thief: Deadly Shadows (2004)
Excelente xogo de sixilo en primeira persoa, entrega da saga pioneira do xénero, no que un mestre ladrón se cola en mansións e templos aproveitando as sombras para roubar sen ser detectado. O seu maxistral xogo de luz e escuridade, a súa tensa atmosfera gótica e o seu enfoque, que castiga a violencia e premia a astucia, fano absorbente. É unha xoia do sixilo puro, cun nivel nunha mansión encantada que está entre os momentos máis terroríficos do medio.
31. RalliSport Challenge & RalliSport Challenge 2 (2002-2004)
Dúo de sobresaíntes xogos de rallies que combinan á perfección unha condución accesible e divertida cunha excelente sensación de velocidade e un apartado técnico deslumbrante. Ofrecen unha gran variedade de coches, modalidades e superficies, cun manexo satisfactorio tanto para o novato como para o experto. Están entre os mellores xogos de condución sobre terra da súa xeración, especialmente a segunda entrega, unha auténtica marabilla.
30. Scarface (2006)
Sobresaínte sandbox de acción que funciona como secuela da película e imaxina que pasaría se Tony Montana sobrevivise ao final do filme para reconstruír o seu imperio criminal. A súa magnífica recreación da Miami dos oitenta, o seu carismático protagonista e a súa absorbente xestión do negocio da droga fan del un mundo aberto excepcional. É unha das mellores adaptacións cinematográficas e un sandbox rebordante de estilo.
29. Guilty Gear X2 #Reload (2004)
Espectacular xogo de loita en dúas dimensións de Arc System Works, célebre polo seu deslumbrante e moi detallado apartado artístico, polo seu frenético sistema de combate e pola súa desbordante personalidade heavy metal. Ofrece unha profundidade técnica extraordinaria, un plantel carismático e unha fluidez portentosa. É un dos mellores xogos de loita da súa xeración e un referente absoluto da loita versus máis técnica e con máis estilo.
28. Black (2005)
Espectacular shooter en primeira persoa de Criterion centrado por completo na sensación das armas e na destrución da contorna, cun apartado sonoro e visual abraiante que converte cada tiroteo nun festival de lume, fume e cascallos. O tacto das súas armas e a súa destrución cinematográfica son simplemente insuperables para a época. É curto e sinxelo na súa proposta, pero como espectáculo balístico é do máis satisfactorio que existe.
27. Prince of Persia: The Sands of Time & Prince of Persia: Warrior Within & Prince of Persia: The Two Thrones (2003-2004-2005)
Maxistral triloxía que reinventou o Príncipe de Persia cun sistema fluído e elegante de acrobacias, plataformas e combate, xunto coa revolucionaria mecánica de rebobinar o tempo coa daga. Sands of Time é unha obra mestra de deseño e elegancia e, aínda que Warrior Within virou cara a un ton máis escuro, a triloxía en conxunto é sobresaínte. Están entre o mellor da aventura de acción da xeración.
26. Pro Evolution Soccer 5 (2006)
Cumio da lendaria saga de fútbol de Konami na súa mellor época, cando reinaba sobre a competencia grazas a unha xogabilidade realista, técnica e profundamente satisfactoria que capturaba como ningunha outra a esencia do deporte rei. O seu control do balón, o seu ritmo e o seu tacto convertérono no fútbol virtual definitivo para toda unha xeración de afeccionados. É un referente absoluto do xénero e unha delicia para os amantes do fútbol.
25. Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory & Tom Clancy’s Splinter Cell: Double Agent (2005-2006)
Cumio da saga de sixilo de Sam Fisher, con Chaos Theory, que moitos consideran o mellor xogo de infiltración que se fixo nunca grazas á súa liberdade, ao seu deseño de niveis impecable e ao seu puído sistema de sombras e son. Ofrecen unha infiltración maxistral, un coitelo para o combate corpo a corpo e un cooperativo excepcional. Son dúas obras mestras do sixilo e do mellor do catálogo do sistema.
24. SEGA Soccer Slam (2002)
Sobresaínte e desenfadado xogo de fútbol arcade de SEGA, con partidos de tres contra tres, un estilo de debuxo animado esaxerado, golpes especiais imposibles e un ritmo frenético afastado por completo da simulación. A súa espectacularidade, o seu humor e a súa xogabilidade directa, que engancha, fano moi divertido, especialmente en multixogador. É unha xoia do deporte arcade, pura diversión inmediata rebordante de carisma.
23. Hitman: Bloodmoney (2006)
Cumio da saga de sixilo protagonizada polo Axente 47, con enormes e detallados escenarios abertos que ofrecen unha liberdade total para planificar o asasinato perfecto mediante disfraces, trampas e accidentes enxeñosos. O moito que convida a repetir, o seu sistema de notoriedade e a satisfacción de executar un golpe impecable convérteno nunha obra mestra do sixilo. É a mellor entrega da saga ata ese momento e un imprescindible do xénero.
22. Fable: The Lost Chapters (2005)
Excelente action RPG de Peter Molyneux e Lionhead, ambientado no mundo de fantasía de Albion, no que as nosas decisións e os nosos actos van moldeando literalmente o aspecto e a reputación do noso heroe ao longo da súa vida. O seu carismático mundo, o seu humor británico e ese sistema de karma que altera a nosa aparencia fano absorbente e moi persoal. É un RPG accesible, encantador e cunha personalidade inconfundible.
21. Rayman 3: Hoodlum Havoc (2003)
Espléndido xogo de plataformas 3D protagonizado por Rayman, cun desbordante sentido do humor, un colorido apartado artístico e unha xogabilidade puída chea de variedade, enxeño e poderes divertidos. O seu deseño imaxinativo, o seu ton cómico e o seu acabado impecable convérteno nun dos mellores xogos de plataformas da súa xeración. É unha aventura amable, brillante e moi divertida para todos os públicos.
20. TimeSplitters 2 & TimeSplitters: Future Perfect (2002-2005)
Dúo de sobresaíntes shooters en primeira persoa de Free Radical, os herdeiros espirituais de GoldenEye, cun ritmo frenético, un humor desatado e un modo multixogador lendario cheo de opcións e cun editor de mapas. A súa desbordante variedade, o seu carisma e o seu multixogador local insuperable convértenos en dous dos mellores FPS da súa xeración. Son puro divertimento, especialmente en compañía, e auténticas xoias de culto.
19. FIFA Street 2 (2006)
Sobresaínte xogo de fútbol de rúa de EA, que traslada o deporte rei ás canchas urbanas con partidos reducidos, regates e filigranas imposibles e un estilo desbordante. A súa espectacularidade, o seu sistema de trucos encadeados e o seu ritmo frenético fano accesible e capaz de enganchar, especialmente entre amigos. É unha delicia de deporte arcade, puro estilo, ritmo e diversión inmediata.
18. Metal Gear Solid 2 (2002)
Obra mestra do sixilo de Hideo Kojima, cunha xogabilidade de infiltración maxistral, unha posta en escena cinematográfica revolucionaria e unha historia posmoderna sobre a información e a manipulación moi adiantada ao seu tempo. O seu brillante deseño, a súa tensión e a súa narrativa tan arriscada convertérono nunha obra tan influente como debatida. É unha peza fundamental do medio e un cumio absoluto do xénero do sixilo.
17. Street Fighter Anniversary Collection (2004)
Recompilación que celebra o legado da saga de loita máis influente da historia, coas míticas entregas de Street Fighter II e Street Fighter III: Third Strike, un dos cumios técnicos do xénero. Ofrece a xogabilidade atemporal, o equilibrio e a profundidade que converteron a saga nun referente absoluto da loita versus. É un imprescindible histórico e unha homenaxe aos propios alicerces dos xogos de loita.
16. Project Gotham Racing 2 (2003)
Cumio da excelente saga de condución do sistema, que perfecciona o seu maxistral sistema de Kudos —que premia o estilo ao volante— cun equilibrio impecable entre arcade e simulación, un catálogo de coches de soño e circuítos por cidades reais de todo o mundo. A súa condución satisfactoria, o seu contido e o seu magnífico xogo en liña convérteno nun dos mellores xogos de coches da súa xeración. É unha auténtica delicia para os afeccionados á velocidade.
15. Shenmue II (2002)
Monumental sandbox de Yu Suzuki, unha aventura épica e moi adiantada ao seu tempo que segue a busca de vinganza de Ryo por unha China vibrante e chea de vida, cun nivel de detalle, inmersión e liberdade sen precedentes. O seu mundo vivo, a súa narrativa pausada e a súa ambición desmedida convertérono nunha obra de culto lendaria e enormemente influente. É unha experiencia única, unha peza fundamental na evolución do mundo aberto.
14. Marvel vs Capcom 2 (2002)
Delirante e espectacular xogo de loita por equipos de tres que reúne un plantel descomunal de máis de cincuenta personaxes dos universos de Marvel e Capcom en combates dunha velocidade, un caos e unha espectacularidade desatados. O seu frenético sistema de relevos, os seus combos aéreos e a súa desbordante enerxía convertérono nun clásico de culto absoluto da loita versus. É un dos xogos de loita máis queridos, explosivos e que máis enganchan da historia.
13. Project Zero II (2004)
Obra mestra do survival horror e un dos videoxogos máis aterradores que se crearon nunca, no que dúas irmás atrapadas nunha aldea maldita se defenden dos espíritos cunha cámara fotográfica capaz de exorcizalos. A súa atmosfera asfixiante, o seu terror xaponés maxistral e a angustia de enfrontarse ás pantasmas mirándoas a través do visor fano simplemente arrepiante. É un cumio absoluto do terror e unha experiencia inesquecible.
12. Burnout 3 & Burnout Revenge (2004-2005)
Cumio absoluto da condución arcade e broche de ouro deste top: dúas obras mestras que levan a velocidade de vertixe, a condución temeraria e os espectaculares choques á súa máxima expresión, cun modo para provocar accidentes en cadea que é puro xúbilo. A euforia de circular ao límite rozando o tráfico a toda présa, a súa sensación de velocidade e o seu acabado impecable convértenos nos mellores xogos de condución arcade que se crearon nunca. Un final de infarto para a clasificación.
11. The Elder Scrolls III: Morrowind (2003)
Colosal RPG de mundo aberto de Bethesda, cun universo de fantasía dunha liberdade, unha profundidade e unha orixinalidade abraiantes, no que somos absolutamente libres de explorar e forxar o noso destino ao noso antollo. A súa fascinante e exótica ambientación, o seu enorme mundo e a súa liberdade total convérteno nunha obra monumental e enormemente influente. É un dos mellores RPG que se crearon nunca e unha experiencia inesgotable.
10. The Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay (2004)
Sorprendente e magnífico xogo de acción, sixilo e aventura baseado no personaxe de Vin Diesel, que narra a súa fuga da prisión máis dura da galaxia. Rompeu por completo coa mala fama das licenzas de cine grazas á súa excelente ambientación, ao seu combate corpo a corpo satisfactorio e á súa intelixente mestura de sixilo e disparos. É un dos grandes shooters da xeración e unha lección de como adaptar unha película.
9. Halo 2 (2004)
Continuación da saga que definiu o sistema, que perfecciona a súa maxistral fórmula de shooter e, sobre todo, revoluciona o xogo en consola cun multixogador en liña a través de Xbox Live que marcou un antes e un despois na historia do videoxogo. A súa campaña espectacular, o seu combate impecable e ese multixogador lendario convertérono nun fenómeno cultural. É unha obra mestra e unha peza fundamental da historia do xogo en liña.
8. Forza Motorsport (2005)
Sobresaínte simulador de condución, a resposta do sistema a Gran Turismo, cun modelo de condución realista e satisfactorio, un enorme catálogo de coches e unha profundidade de personalización e de axuste mecánico abraiante. A súa fidelidade, o seu contido e o seu modo carreira absorbente convertérono nun referente da simulación automobilística e no inicio dunha das sagas máis importantes do xénero. É unha delicia para os amantes dos coches.
7. Oddworld: Stranger’s Wrath (2005)
Sobresaínte e moi orixinal xogo de acción e aventura da saga Oddworld, que combina con brillantez o sixilo e os tiroteos alternando entre unha vista en primeira e en terceira persoa, coa xenial mecánica de capturar vivos os inimigos usando munición orgánica. O seu carismático mundo, o seu humor, a súa ambientación western e a súa enxeñosa xogabilidade convérteno nunha xoia única. É unha das propostas máis creativas e que máis se gozan do catálogo.
6. Ninja Gaiden Black (2005)
Obra cumio do hack and slash de Team Ninja, considerada unha das mellores e máis esixentes da historia do xénero de acción, cun combate con katana dunha profundidade, unha fluidez e unha precisión simplemente insuperables. A súa endiañada dificultade, que esixe unha mestría absoluta, recompensa coma poucas o xogador dedicado. É unha obra mestra da acción, tan brutal como elegante, e unha das xoias indiscutibles do sistema.
5. SoulCalibur II (2003)
Obra mestra absoluta do xogo de loita con armas, cun sistema de combate dunha profundidade, un equilibrio e unha elegancia extraordinarios, un plantel carismático e un espectacular apartado técnico. A súa fluidez, a súa accesibilidade para o novato e a súa enorme profundidade para o experto convérteno nun dos mellores xogos de loita que se crearon nunca. É un cumio do xénero, tan fermoso como tecnicamente perfecto.
4. Silent Hill 2 (2001)
Cumio absoluto do survival horror e unha das obras máis importantes e admiradas da historia do videoxogo, cunha perturbadora historia sobre a culpa, o loito e a psique humana envolta nunha atmosfera de terror psicolóxico insuperable. A súa ambientación brumosa, o seu simbolismo, a súa banda sonora e a súa madurez narrativa elévano á categoría de obra de arte. É terror psicolóxico na súa máxima expresión, unha experiencia inesquecible e imprescindible.
3. Half-Life 2 (2005)
Un dos cumios do videoxogo, un shooter en primeira persoa de Valve que revolucionou o medio coa súa prodixiosa física, a súa narrativa inmersiva sen cortes, o seu portentoso deseño e momentos de xogo inesquecibles como os protagonizados pola pistola de gravidade. O seu mundo distópico, o seu ritmo maxistral e a súa influencia incalculable convérteno nunha obra fundamental. É, simplemente, un dos mellores videoxogos que se crearon nunca.
2. GTA San Andreas (2005)
Cumio absoluto da fórmula sandbox de Rockstar, cun mundo aberto descomunal que abrangue tres cidades e o campo entre elas, unha historia épica sobre bandas de rúa e unha cantidade de contido e liberdade simplemente abraiante. A súa ambición, a súa banda sonora, o seu carismático protagonista e a súa desmesura convertérono nun dos videoxogos máis importantes e queridos da historia. É un monumento do mundo aberto que segue sendo unha referencia inesgotable.
1. Star Wars: Knights of the Old Republic & Star Wars: Knights of the Old Republic 2 (2003-2004)
Dúo de obras mestras do RPG de BioWare e Obsidian ambientadas no universo Star Wars, cunha liberdade, unha profundidade narrativa e uns dilemas morais entre o lado luminoso e o escuro da Forza simplemente excepcionais. A súa historia maxistral —cun dos xiros de guión máis célebres do medio—, os seus personaxes memorables e a súa ambientación convértenas en dous dos mellores RPG que se crearon nunca e no mellor do universo Star Wars.