ANTES DE COMEZAR…
Os criterios de elaboración son sobre todo persoais e, aínda que ordenei un pouco os xogos segundo os meus gustos, a orde non ten maior importancia, sobre todo nos postos baixos da clasificación. Outros criterios que tomei para elaborar esta clasificación son:
-Que hoxe en día se poidan xogar, aínda que sexa minimamente.
-Que estean en castelán ou en inglés, ou que o idioma non importe. Inclúense traducións feitas por fans.
-Descartei xogos populares de taboleiro ou de cartas, aínda que pode haber excepcións.
-Descartei os xogos que non saíron cunha versión propia para Game Boy, é dicir, os que saíron para Game Boy Color pero cuxo cartucho era compatible con esta máquina cunha versión recortada.
-Non hai títulos en cor vermella para indicar se hai protagonista feminina controlable, xa que non parece haber interese niso e era unha tarefa que me levaba moito tempo.
-Non se indica o número de xogadores simultáneos porque, ao ser unha portátil sen conexión sen fíos, é unha función pouco aproveitable hoxe en día.
Actualizado: 01/12/2022
¡Comezamos!
162. Nettou Garou Densetsu 2 (1994)
Adaptación do famoso Fatal Fury 2. Paga a pena se che gustan os xogos de loita e buscas representantes neste catálogo, aínda que, evidentemente, está lonxe de ser unha obra mestra e por debaixo doutros candidatos do catálogo que van máis fluídos.
161. Yoshi’s Cookie (1992)
Un xogo de quebracabezas protagonizado por Mario e Yoshi; nesta ocasión o xogo obrigábanos a xuntar galletas para facelas desaparecer e pasar ao seguinte nivel. A dificultade ía en aumento, con maior cantidade e variedade de galletas, e chegaba a complicarse nos niveis avanzados.
160. Money Idol Exchanger (1997)
Xogo de quebracabezas que imita un pouco Puyo-Puyo, pero con moedas que hai que combinar en grupos para convertelas en moedas de maior valor, conseguir puntos e facer que desaparezan da pantalla.
159. Flipull (1990)
É un xogo de quebracabezas no que, lanzando bloques, hai que conseguir limpar o taboleiro. Flipbull ten unha curva de dificultade axeitada e permite escoller entre un modo contrarreloxo con vidas ou un sen tempo, pero cun número de movementos limitado.
158. Zen: Intergalactic Ninja (1993)
Plataformas e acción que, como a maioría dos xogos de Konami da época, ten unha boa presentación e unha xogabilidade sólida; o protagonista contrólase comodamente e o reto é bo e variado. O deseño de niveis non é novidoso, pero é bo; a única carencia salientable é a súa curta duración, aínda que isto era algo común na época.
157. Mercenary Force (1990)
Shmup con ambientación oriental da era samurai e con certas particularidades bastante orixinais, como a posibilidade de escoller entre varias mercenarias para decidir cales formarán o noso escuadrón, cada unha cun ataque diferente. As misións consisten en fases de scroll automático nas que as unidades van morrendo a medida que recibimos dano e, se morren todas, pérdese a partida; polo camiño recóllese diñeiro e hai tendas onde reforzar as nosas filas. Non acaba de funcionar de todo ben, pero é unha idea fresca e orixinal.
156. Out of Gas (1992)
Un xogo de disparos e habilidade que nos pon aos mandos dun vehículo aerodeslizador que debemos pilotar controlando a inercia para ir superando fases contrarreloxo nas que hai que activar pulsadores nunha orde determinada, evitando obstáculos e inimigos.
155. Sumo Fighter (1991)
Sumo Fighter xógase de forma parecida a outros xogos de plataformas do catálogo, é dicir, móveste polos niveis evitando foxos e derrotando inimigos ata chegar ao final. Pero diferénciase por ter pequenos elementos de RPG que permiten gañar experiencia para subir de nivel e que o xogador decida que estatística mellora.
154. Noobow (1992)
Unha aventura de quebracabezas bastante bonita e agradable. Hai que manexar o personaxe para avanzar superando diversos retos e obstáculos empregando obxectos ou usando a lóxica. O desprazamento do personaxe é lento, pero, como é un xogo curto, resulta tolerable.
153. Mario & Yoshi (1991)
Outra volta de porca á idea do Tetris. Un xogo de mecánica sinxela e adicción garantida cuxo obxectivo é colocar inimigos iguais para que desaparezan e evitar o temido game over se algunha das columnas toca o teito. Ademais, pódense usar os ovos de Yoshi para lograr mellores puntuacións eliminando unha columna de inimigos aínda que non sexan do mesmo tipo.
152. Mystical Ninja Starring Goemon (1997)
Semellante a The Legend of Zelda, pero cun humor e uns minixogos centrados na cultura xaponesa. O título de Game Boy é un pouco tosco, pero é divertido cambiar entre os tres protagonistas mentres se exploran os seus enormes escenarios.
151. The Smurfs & The Smurfs Nightmare (1994-1997)
Xogos de plataformas xenéricos pero decentes, con gráficos bonitos e bos controis. Como na maioría do xénero, hai que chegar ao final de cada nivel superando plataformas e eliminando inimigos saltando sobre eles. Destaca a entrega Nightmare, cuns gráficos e efectos que sobresaen neste catálogo. Non son xogos de plataformas perfectos, pero fan as cousas correctamente.
150. Super Chinese Land 2 (1991)
Mestura de combates ao estilo beat'em up ou plataformas 2D, mentres que a exploración do mundo, a forma de narrar a historia e a evolución dos personaxes se asemellan máis ao xénero de rol clásico.
149. Choplifter II & Chopflifter III (1991-1994)
Arcades de acción cunha premisa simple: usa o teu helicóptero armado para liberar e rescatar reféns; para iso debes chegar á prisión, destruíla, recoller os reféns e devolvelos á base. Ten uns bos controis e o deseño de misións está ben fiado para que resulte un reto decente.
148. Puzznic (1990)
Adaptación do clásico Puzznic de recreativa de Taito, moi entretido para os amantes dos quebracabezas. O obxectivo é mover pezas de cores ata xuntalas para que desaparezan, todo en diversas pantallas de xeometría variada.
147. Kwirk & Amazing Tater (1989-1991)
Xogos de quebracabezas a base de bloques e comportas que temos que resolver para avanzar. Contan con varios modos de xogo e un control moi sinxelo e efectivo.
146. SD Hiryu no Ken Gaiden & SD Hiryu no Ken Gaiden 2 (1995-1996)
Dous títulos de loita baseados nun anime; en esencia son idénticos, aínda que a segunda parte incorpora máis personaxes. Como a inmensa maioría dos títulos deste xénero na portátil, está moi lonxe das experiencias que se podían gozar nas recreativas ou nas consolas de sobremesa, pero, a diferenza doutros títulos, non buscaba abarcar máis do que podía e, optando por un apartado gráfico sinxelo, lograba polo menos ofrecer un título de pelexas cómodo.
145. Ultima: Runes of Virtue & Ultima: Runes of Virtue II (1991-1993)
Dous spin-off da saga Ultima: son dúas aventuras do mesmo estilo que o primeiro Legend of Zelda, con catro heroes para escoller. Hai que resolver quebracabezas en masmorras e derrotar diversos monstros. Hai diferentes armas, armaduras e obxectos máxicos para axudarche a moverte polas masmorras e polo mundo.
144. Bomber Boy a.k.a. Atomic Punk (1990)
Entrega da saga Bomberman; non é a máis inspirada, pero segue ofrecendo o mesmo tipo de acción para os afeccionados ao personaxe. A súa principal diferenza é que agora o xogador pode escoller libremente entre diversos mundos para afrontalos na orde que queira e, ademais, as melloras non se conseguen nos escenarios, senón mercándoas antes nunha tenda.
143. Rodland (1993)
Plataformas en pantallas con scroll limitado nas que debemos eliminar todos os inimigos dun nivel para avanzar ao seguinte; para iso podemos agarrar os inimigos e golpealos varias veces contra o chan, así como construír e destruír escaleiras coas que movernos polas diversas alturas.
142. Disney’s TaleSpin (1992)
Manexamos o oso Baloo na súa avioneta para avanzar por fases moi variadas e ricas en detalles que alternan o desprazamento horizontal e o vertical. Ademais, permite virar a nave para disparar aos inimigos que deixamos atrás, unha habilidade que moi poucos do seu xénero ofrecen.
141. Ganso!! Yancha-Maru (1991)
Plataformas e acción da saga coñecida en occidente como Kid Niki. É desafiante, pero sen chegar a niveis de sufrimento ou desesperación. O personaxe pode usar unha espada para atacar e tamén lanzar shurikens.
140. TumblePop (1992)
Adaptación da placa recreativa do mesmo nome; está moi recortada por razóns obvias e, a diferenza doutras recreativas, como Snow Bros, non está tan ben levada aos circuítos da máquina monocroma de Nintendo, pero aínda así divertinme xogándoo. A mecánica consiste en usar unha aspiradora para absorber inimigos e disparalos.
139. Shippuu! Iron Leaguer (1994)
Plataformas laterais baseadas nun anime de robots; cada robot ten as súas propias habilidades, que hai que empregar para avanzar. É un pouco lento para o meu gusto, porque hai que intercambiar personaxes con demasiada frecuencia, pero, polo demais, é un bo título.
138. Vattle Giuce (1991)
Shooter de desprazamento vertical exclusivo da Game Boy xaponesa. A principal diferenza fronte a outros do mesmo xénero é que a nave pode cambiar entre dúas altitudes con só tocar un botón. A maioría dos inimigos atacan na altitude superior, mentres que as torretas que conteñen obxectos potenciadores están no chan, o que obriga a ter certa coordinación, e a limitada capacidade gráfica da máquina pode provocar certa confusión sobre en que altitude están determinados inimigos e obxectos, pero a idea é orixinal.
137. Street Racer (1996)
Tras o éxito de Super Mario Kart, moitos intentaron replicar a fórmula. Ubisoft intentouno con este título para Super Nintendo e Megadrive, que máis tarde adaptou a Game Boy recortando o apartado técnico. É un xogo que toma o concepto de carreiras aloucadas do famoso título de Nintendo e logra unha boa sensación de velocidade para o limitado deste hardware.
136. Batman: The Animated Series (1993)
Un bo xogo de acción con plataformas, lastrado por unha dificultade alta con vidas limitadas, que obriga a empezar desde o principio con bastante frecuencia. Aínda así, ofrece unha gran variedade de inimigos de sobra coñecidos polos afeccionados ao personaxe e un amplo repertorio de habilidades e ferramentas coas que avanzar e facerlles fronte.
135. Parasol Henbee (1990)
Plataformas que creo que paga a pena mencionar nun top por ser diferente e único, ademais de funcionar bastante ben e incluír certos movementos que máis tarde se verían en Kirby’s Dream Land 2, como o uso dun paraugas para planear ou un ataque.
134. Solomon’s Club (1991)
Xogo de quebracabezas con plataformas que nos propón superar diversos cuartos en pantallas estáticas alcanzando unha chave e, con ela, a porta de saída. Para iso dispoñemos da habilidade de crear e facer desaparecer bloques coa nosa variña.
133. Ultraman Ball (1994)
Plataformas estraño que custa un anaco aprender a manexar: as súas mecánicas xiran arredor de converterse nunha pelota coa que saltar, rebotar, romper cousas etc., evitando inimigos e trampas.
132. StarHawk (1993)
Un xogo de disparos de desprazamento horizontal con certos efectos gráficos moi avanzados para a máquina. O principal problema é que a caixa de colisión da nosa nave é demasiado grande, o que dificulta sobremaneira e de forma inxusta o reto, pero, unha vez que se aprende a calculala, déixase xogar.
131. Miracle Adventure Esparks (1992)
Un xogo de plataformas e acción exclusivo de Xapón, con bos gráficos nos que destacan uns sprites grandotes; as físicas e a xogabilidade están moi ben plasmadas. Non inventa nada novo para o seu ano, pero é un gran engadido á oferta do xénero.
130. Karamuchou no Daijiken (1997)
Un bonito xogo de quebracabezas con acción no que hai que ir superando fases recollendo obxectos e usando habilidades limitadas na orde correcta.
129. Taiyou no Yuusha Fighbird GB (1991)
Un shoot'em up de desprazamento vertical de Irem que se lanzou só en Xapón e que se inspira na serie de anime que lle dá nome. Como a maioría do xénero, ten un disparo principal e varios especiais.
128. Micro Machines & Micro Machines 2 (1995-1995)
Os famosos coches de xoguete non quedaron sen a súa correspondente adaptación aos videoxogos en varios sistemas. As versións de Game Boy non son as mellores, pero merecen aparecer en calquera top do sistema por ofrecer unha experiencia agradable e moi manexable de carreiras en miniatura.
127. Skate or Die: Bad ‘N Rad (1990)
Un estraño experimento da man de Konami: é un xogo de plataformas no que manexamos un skater en fases laterais; o reto está en controlar a velocidade e as físicas para avanzar sen chocar nin caer ao baleiro.
126. Super B-Daman (1997)
Outro título relacionado coa saga Bomberman; nesta ocasión é unha mestura de shooter e habilidade na que hai que superar diversas fases estáticas disparando no momento preciso para eliminar, cunha reacción en cadea, todas as bombas, quietas ou en movemento, do escenario.
125. Mario’s Picross (1995)
Non son un gran entendido en Picross, pero, para os fieis do xénero, esta entrega está entre as mellor valoradas en videoxogos e creo que merece un oco aquí.
124. Game Boy Gallery & Game Boy Gallery 2 (1997-1997)
Adaptacións e remakes de varios xogos das famosas portátiles Game&Watch. Son xogos sinxelos e sen grandes alardes, nos que os retos principais adoitan consistir en ter unha boa coordinación.
123. Lucle (1994)
Controlamos unha nave espacial que precisa atopar un campo de enerxía en cada nivel contrarreloxo. O reto está en que a nave está formada por dúas cabinas conectadas e unha delas é sempre fixa, mentres que a outra se move arredor dela. Polo tanto, para avanzar hai que alternar entre as dúas cabinas, paso a paso, o que require coordinación, especialmente nos corredores estreitos. Hai potenciadores, obstáculos etc.
122. Tail ‘Gator (1991)
Manexando un crocodilo que pode atacar coa cola, o xogador debe superar múltiples áreas, explorándoas para conseguir todos os tesouros e poder avanzar ata alcanzar os xefes de cada zona.
121. Nangoku Shounen Papuwa-kun: Ganmadan no Yabou (1994)
Descoñecido e sinxelo xogo de quebracabezas e acción baseado nunha antiga serie de anime, con mecánicas simples pero ben executadas. O obxectivo é destruír todos os bloques dun nivel dun só golpe; os bloques rexenéranse despois duns segundos se non logras sacalos todos á vez. Para logralo hai que empurrar barrís para colocalos correctamente, todo iso mentres evitas os inimigos.
120. Banishing Racer (1991)
Plataformas laterais cuns gráficos ben coidados. Está protagonizado por un coche, pero a xogabilidade é a clásica dos xogos de saltos da época, coa única peculiaridade de que o coche pode gañar velocidade e usar turbos, necesarios para superar algúns saltos.
119. Chikyuu Kaihougun ZAS (1992)
Título de disparos ao longo de cinco niveis; aínda que se pode xogar en calquera das catro primeiras fases, para acceder á fase final hai que empezar desde a primeira e superalas todas en orde. A nave ten unha arma básica que se pode mellorar e un escudo cuxo uso será clave para superar o reto.
118. Battle City (1991)
Un dos meus xogos favoritos: hai que manexar un tanque e eliminar todo o batallón inimigo que vai aparecendo para poder pasar de fase, sempre con coidado de que os rivais non logren destruír a nosa aguia imperial. Inclúe potenciadores e xogo cooperativo para dous xogadores. Simple, pero moi divertido.
117. Daiku no Gen-San: Robot Teikoku no Yabou (1994)
Outro título exclusivo de Xapón baseado na franquía Hammerin’ Harry, nesta ocasión cunha ambientación futurista e con robots como inimigos. Graficamente está moi ben e os controis responden correctamente, pero o nivel de dificultade está mal calibrado nesta entrega e xa desde a primeira fase o xogador ten un reto laborioso.
116. Fire Fighter (1992)
Protagonizado por un bombeiro que debe explorar fases con diversas alturas para apagar todos os lumes cunha bomba de auga, cuxo depósito ten que vixiar e buscar onde enchelo. Todo iso mentres evita os danos das chamas e doutros inimigos.
115. Karakuri Kengou Den Musashi Lord (1991)
Baseado na serie de anime homónima, é un xogo de acción que narra a viaxe de Musashi polo Xapón feudal a través de sete zonas diferentes, nas que debe estar sempre en garda contra os inimigos, así como resolver enigmas etc.
114. Max (1992)
Secuela do decepcionante The Adventures of Star Saver (Game Boy), ao que mellora enormemente. Manexando a Max hai que superar sete niveis de plataformas de desprazamento lateral, cada un ambientado nun planeta diferente. Ademais de disparar e saltar, Max ten unha corda que pode lanzar cara a arriba para ancorarse e rubir, dun xeito semellante a Bionic Commando. Hai diversos potenciadores que modifican os disparos do personaxe.
113. Nectaris GB (1998)
Adaptación portátil dun título de PC Engine, unha soberbia entrega de estratexia por quendas nun mapa de casas hexagonais no que movemos as nosas unidades militares tendo en conta as vantaxes e desvantaxes do terreo, os obxectivos da misión etc.
112. Parasol Stars: Rainbow Island II (1991)
Secuela de Rainbow Islands, cunha xogabilidade parecida á de Bubble Bobble. Os personaxes deben limpar de inimigos unha serie de pantallas sen scroll e, como era de esperar, poden usar un montón de potenciadores.
111. Pocket Puyo Puyo Tsuu (1996)
Non existe sistema que non recibise algunha versión de Puyo-Puyo. É outro clásico quebracabezas no que temos que unir por cores catro bólas para facelas desaparecer e evitar así que se acumulen na pantalla.
110. Pop’n TwinBee (1990)
Adaptación da entrega do mesmo nome para Super Famicom: é un shoot'em up coa característica esencial da saga de mellorar a nave disparando aos potenciadores para que cambien de cor e así decidir que poder adquirir, pero con coidado de que non caian fóra da pantalla e se perdan.
109. Uchuu no Kishi Tekkaman Blade (1992)
Un xogo completamente diferente do Tekkaman Blade de SNES: é un xogo de plataformas e acción lateral no que o xogador controla un mecha co que avanzar ata o final de cada fase. O robot ten un ataque corpo a corpo e un gancho, como en Bionic Commando, necesario para superar alturas. Ao final de cada nivel agarda o xefe de rigor.
108. Maru’s Mission (1990)
Cartucho de acción con desprazamento lateral. Maru, ademais de saltar, pode disparar proxectís e conseguir unha variedade de armas diferentes. Os niveis adoitan rematar derrotando un ser mitolóxico que ás veces outorga un novo poder.
107. Great Greed (1992)
Cartucho de RPG que rompe coa fórmula tradicional do xénero e achega algo de variedade dentro dun xénero moi repetitivo neste catálogo. O sistema de batalla non usa menús, senón simples pulsacións de botóns: A para atacar, B para esquivar e a cruceta para diversos feitizos. O combate é en tempo real en lugar de por quendas, polo que, se o xogador tarda demasiado en escoller que acción executar, o opoñente volverá atacar.
106. Felix the Cat (1993)
Adaptación portátil do xogo de NES do personaxe animado: é un bo xogo de plataformas e acción con bos gráficos. Felix pode transformarse en diversos vehículos segundo a contorna para poder avanzar ata o final de cada nivel e derrotar os diversos xefes finais.
105. Samurai Shodown (1994)
Un dos mellores xogos de loita con armas de Neo-Geo chegou aos circuítos da Game Boy. É certo que é unha versión diferente do orixinal, cun apartado gráfico totalmente cambiado, pero o xogo vese e xógase ben dentro das posibilidades desta máquina.
104. Super Chase H.Q. (1994)
Secuela e versión portátil de Chase H.Q. na que en cada nivel hai que alcanzar e interceptar un vehículo fuxido. Primeiro hai que correr evitando obstáculos e outros vehículos ata chegar ao coche do fuxido sen que se esgote o tempo. A xogabilidade e o control son bos.
103. Game Boy Camera (1998)
Non é un xogo en si mesmo, pero este periférico fíxose moi popular nos últimos compases de vida desta portátil porque permitía sacar fotografías en calquera lugar, editalas e mesmo xogar algúns minixogos. Razón pola que, creo, merece unha mención en calquera top do sistema.
102. Bomb Jack (1992)
Un xogo de acción arcade en fases sen scroll no que o personaxe ten que recoller todas as bombas de cada nivel evitando que o toquen diversos inimigos. Ademais, se se recollen as bombas nunha orde determinada, conséguense máis puntos: unha mecánica sinxela, pero entretida.
101. Tekkyu Fight: The Great Battle Gaiden (1993)
Un xogo de plataformas con grandes doses de combate, xa que debes protexerte de múltiples inimigos ao longo de cada fase, con xefazos ao final de cada escenario. Os catro heroes poden usar elementos únicos para avanzar, así como tipos de proxectís diferentes.
100. Dr. Mario (1990)
Xogo de lóxica con certo parecido a Tetris e a medio camiño do que máis tarde propoñería Puyo-Puyo. O obxectivo final era eliminar os bloques de cores que representaban virus, e para iso había que colocar pílulas da mesma cor formando filas de catro bloques.
99. Balloon Kid (1990)
Remake do orixinal de NES con novas e elaboradas fases nas que temos que manexar o personaxe, que flota con globos, evitando obstáculos e inimigos que queren picalos para que caiamos.
98. The Battle of Olympus (1993)
Este ARPG, orixinal de NES, é unha copia descarada de Zelda II: The Adventure of Link, cuns gráficos de arte semellante e unhas mecánicas e un deseño de fases parecidos. O positivo é que Zelda II é un bo xogo e, polo tanto, esta copia tamén paga a pena aínda que careza de orixinalidade ou de novidades importantes; e, aínda que a versión portátil non é tan boa coma a de sobremesa, é unha adaptación moi digna e próxima.
97. Momotarou Dengeki & Momotarou Dengeki 2 (1993-1994)
Dous divertidos xogos de plataformas baseados nun conto tradicional xaponés. O personaxe pode transformarse en varios animais, cada un dos cales lle dá características únicas que hai que usar para avanzar ata o final das fases.
96. Avenging Spirit (1992)
Un xogo de plataformas e acción protagonizado polo espírito dunha persoa asasinada que debe posuír outros humanos, máquinas ou criaturas para controlalos, todo iso co obxectivo de rescatar a súa moza. Aínda que pola trama poida parecer un título de ambientación escura, o certo é que aposta polo característico ton gráfico amable da maioría dos xogos das consolas de Nintendo.
95. Quarth (1990)
Este xogo é unha rara mestura de xéneros. Por unha banda, temos un shoot'em up vertical no que manexamos unha nave coa que podemos disparar bloques e, pola outra, unha especie de Tetris, xa que cos nosos bloques temos que formar cadriláteros para abrirnos camiño.
94. Disney’s Darkwing Duck (1993)
Outro xogo da marca Disney para Game Boy; neste caso encarnamos o xusticeiro con aires de Batman para deter o mal na cidade. Un xogo no que predominan as plataformas e moita acción e no que podemos usar varios dos aparellos da serie orixinal.
93. Track & Field (1992)
Entrega baseada en probas dos Xogos Olímpicos que ofrecía horas de diversión, sobre todo se competiamos con amigos pola mellor marca. As mecánicas son as típicas do xénero: machacar botóns o máis rápido posible ou no momento preciso.
92. Ghostbusters II (1989)
Adaptación da entrega de NES: manexando dous personaxes da película, podiamos usar o raio para aprisionar os inimigos mentres co segundo personaxe, sempre pegado a nós, lanzabamos a trampa.
91. Lock ‘n’ Chase (1990)
Unha evolución das mecánicas do clásico Pac-Man. Neste cartucho o xogador controla un ladrón que ten que roubar bancos, cada un deles un labirinto diferente con policías que o perseguen. O obxectivo é evitar que o capturen mentres recolle todas as moedas de ouro; en cada nivel hai elementos orixinais, como numerosas portas que se poden pechar momentaneamente para bloquear os policías, e a medida que avanzan os niveis introdúcense elementos e perigos adicionais.
90. The Flintstones: King Rock Treasure Island (1993)
Non é tan orixinal e completo como o foron as entregas de NES, pero é unha adaptación moi digna que ofrece un xogo de plataformas e acción con gráficos detallados, no que ao final de cada fase agarda un xefe. Como mecánica diferenciadora con respecto a outras entregas, aquí o protagonista pode atordar momentaneamente os inimigos para usalos como plataformas coas que avanzar.
89. Buster Bros. (1993)
Xogo de disparos en pantalla estática no que o obxectivo é rebentar bólas que rebotan polo escenario e evitar que nos alcancen; cada vez que se dispara a unha, divídese noutras bólas máis pequenas.
88. Tetris Blast (1995)
Coñecido como Super Bombliss en Xapón: o xogador avanza por fases con diversos bloques que ten que borrar, como no Tetris, para pasar á seguinte, pero aquí a mecánica inclúe pequenas bombas que, ao facer liñas, estoupan e poden formar unha reacción en cadea con outras bombas.
87. Elevator Action (1991)
Adaptación da recreativa orixinal Elevator Action, un título cargado de acción lateral 2D no que corremos polos escenarios e baixamos en ascensores mentres disparamos aos inimigos.
86. World Heroes 2 Jet (1995)
Adaptación da recreativa de loita de SNK a esta portátil; evidentemente, polas limitacións do hardware e da súa pantalla, modificouse a entrega para adaptala. Como era habitual noutros títulos de loita levados a Game Boy, optouse por uns gráficos desenfadados e pequenos, e o xogo funciona bastante ben, que é o que máis valoro nesta consola, xa que en controis a máquina non permitía grandes configuracións; aínda así, ten unha xogabilidade correcta.
85. Kirby’s Block Ball (1995)
Adaptación do clásico Breakout/Arkanoid coas características de Kirby, que fai de bóla neste xogo. Igual que no orixinal, o obxectivo para superar cada nivel é facer que Kirby rebote para eliminar todos os bloques, pero ademais o xogo inclúe potenciadores novidosos, minixogos, loitas contra xefes etc.
84. Jurassic Park Part 2: The Chaos Continues (1994)
A versión de Game Boy é un xogo de desprazamento lateral, como a súa homóloga de SNES, e componse de catro fases en diferentes partes da illa. A misión obriga o xogador a atopar chaves para abrir portas de seguridade; os inimigos forman un bo repertorio de dinosauros, con momentos nos que hai que fuxir dun Tyrannosaurus.
83. Popeye 2 (1991)
Xogo de plataformas que adoita pasar desapercibido, pero que é un dos máis elaborados e completos do catálogo; o ataque do personaxe vólvese máis poderoso ao ir acumulando latas de espinacas e debilítase ao recibir dano. Ao final de cada fase hai xefes finais grandes e detallados.
82. Nekketsu! Beach Volley dayo Kunio-Kun (1994)
Kunio-Kun protagonizou montóns de sagas de deportes arcade sen regras ou con regras aloucadas; a maioría destas entregas son famosas en NES, pero noutras plataformas pasaron máis desapercibidas. Esta ofrece unha variante de voleibol moi divertida e fácil de xogar; é exclusiva de Xapón, pero, a diferenza doutras entregas, non hai grandes caixas de texto que impidan aprender a xogar facilmente.
81. Trip World (1992)
Plataformas de desprazamento lateral protagonizado por Yakopoo, unha criatura parecida a un coello que pode cambiar de forma para voar ou nadar. Esas diferentes formas son necesarias para atravesar os cinco grandes mundos do xogo. A xogabilidade é simple, pero a súa calidade gráfica ofrece imaxes extremadamente detalladas para unha Game Boy.
80. Burai Fighter Deluxe (1990)
Un dos shmups máis divertidos e elaborados do catálogo. Trátase dunha versión do mesmo xogo de NES, pero sen as súas fases descendentes e cun modo multixogador que, dada a necesidade de dúas consolas con dúas copias do xogo, sería preferible ter deixado de lado para incluír máis niveis.
79. Battle Crusher (1995)
Outro xogo de loita bastante básico polas limitacións da máquina. Como sempre neste xénero, hai combinacións de botóns para realizar ataques que poden ser difíciles de lograr, pero tecnicamente é bo e, dada a calidade do xénero no seu conxunto neste catálogo, é dos mellores.
78. Joe & Mac: Caveman Ninja (1993)
Non é nin de lonxe a mellor conversión da recreativa, pero ten bastante mérito para unha portátil de 8 bits. Logra captar a esencia do orixinal e recrear con decencia a experiencia orixinal.
77. Crazy Castle (franquicia) (1989 hasta 1997)
Unha saga moi prolífica neste catálogo, con ata cinco entregas. Todas consisten en persecucións por labirintos nos que hai que recoller chaves en cada nivel para abrir a porta de saída, pero en cada escenario hai varios inimigos perseguíndonos para impedir que cumpramos o obxectivo. Podemos usar escaleiras, portas, pocións de invencibilidade, empurrar obxectos para que caian enriba dun rival ou usar luvas de boxeo, entre outras habilidades. Estas sagas protagonizáronas diversos personaxes segundo a rexión do xogo, sendo os máis famosos Mickey Mouse e Bugs Bunny.
76. Fortified Zone & Ikari no Yousai 2 (1991-1992)
Dous títulos de acción con disparos e perspectiva desde arriba nos que o xogador debe atopar o camiño a través dunha contorna labiríntica dividida en pantallas, parecida á do primeiro The Legend of Zelda, pero enfocada na acción de disparar aos inimigos e evitar os seus ataques. Ás veces hai que atopar chaves para abrir portas. Ambos os xogos contan con dous personaxes, cada un con habilidades diferentes, que se poden alternar. Aínda que as dúas entregas son parecidas, hai cambios nos potenciadores e na forma de administrar as armas e, na segunda parte, inclúese a posibilidade de moverse en diagonal.
75. Game Boy Wars Turbo (1997)
Versión portátil de Famicom Wars, o avó da saga Advance Wars: un xogo táctico militar que xa presentaba os piares básicos do que veriamos en futuras entregas: mapa dividido en casas, movementos por quendas, toma de cidades para obter recursos e moita variedade de unidades con calidades e estatísticas diferentes, pero equilibradas.
74. Motocross Maniacs (1989)
Un xogo de velocidade en moto, aínda que, máis que de carreiras, podería englobarse nos xogos de habilidade, xa que debemos avanzar o máis rápido posible por circuítos con saltos, ramplas onde facer xiros de 360º etc. Para iso hai que administrar adecuadamente os turbos da moto e controlar a súa inclinación para tomar os saltos e as caídas correctamente.
73. Harvest Moon GB (1997)
O primeiro xogo para portátiles da longa e aínda popular serie de rol e simulación agrícola. Pasas a maior parte do xogo coidando unha granxa na que fas colleitas segundo as estacións, pero á vez ten un compoñente de simulador social.
72. Top Ranking Tennis (1993)
O mellor xogo de tenis da consola: aínda que o máis famoso é o Tennis da propia Nintendo, este é un título moito máis elaborado, cun mellor acabado gráfico e algunhas frases de voz gravadas.
71. Looney Tunes (1992)
Cartucho de plataformas con desprazamento lateral que permite controlar un amplo elenco de personaxes dos Looney Tunes; cada un deles ten fases con retos diferentes adaptadas ás súas habilidades, e o obxectivo, como sempre, é avanzar polos niveis ata o final.
70. Final Fantasy Legend III a.k.a. SaGa 3 (1991)
En moitos sentidos, a última entrega desta serie en Game Boy afástase moito das anteriores. Elimina a mecánica da durabilidade das armas e usa un sistema de crecemento clásico baseado en niveis por puntos de experiencia que se conseguen derrotando inimigos, o que o converte nun dos títulos máis fáciles da franquía, pero incorpora certas melloras, como que agora os personaxes atacan automaticamente o seguinte inimigo se o que tiñan fixado cae antes.
69. Asterix & Obelix (1995)
Outra versión portátil da entrega de SNES: o segundo xogo da serie Asterix para Game Boy mellora enormemente en todo o primeiro; vense en pantalla moitos máis efectos e sprites á vez, os fondos e o ceo están máis detallados etc. Ten, ademais, unha maior riqueza e variedade de escenarios e retos.
68. Sagaia (1991)
Un dos mellores matamarcianos da consola: Sagaia exprime bastante o hardware. Ten unha dificultade aceptable e conta cun sistema de potenciadores que nos obriga a eliminar hordas completas de inimigos para conseguilos.
67. International Superstar Soccer (1998)
O mellor simulador de fútbol do catálogo: un título incriblemente minucioso, detallado e preciso para as capacidades desta portátil.
66. Super R.C. Pro-Am (1991)
Adaptación do título de carreiras de RARE para NES: catro corredores compiten en diversos circuítos por ser os máis rápidos, evitando obstáculos. Tamén hai armas que se poden usar para prexudicar os rivais.
65. Hammerin’ Harry: Ghost Building Company (1992)
Entrega continuísta da fórmula da recreativa que lle dá nome. É un xogo de plataformas e acción no que Harry debe camiñar eliminando montóns de inimigos e superando plataformas, trampas e, por suposto, os xefes de nivel. Nesta entrega ópase por unha ambientación de pantasmas e espíritos.
64. Pinball: Revenge of the ‘Gator (1989)
Probablemente o mellor pinball do catálogo, cunha temática relacionada cos crocodilos. Só ofrece unha táboa, pero composta por catro zonas con retos e bonificacións diferentes, e conta tamén con tres fases de bonificación con retos distintos.
63. Teenage Mutant Ninja Turtles: Fall of the Foot (1990)
Fall of the Foot Clan é un bo xogo de acción lateral: tendo en conta que forma parte da primeira fornada de títulos do sistema, vese e sente moito mellor que a maioría dos lanzamentos contemporáneos do catálogo. Os seus principais defectos son unha duración bastante curta, a falta de variedade de inimigos e algo de fluidez.
62. Tiny Toon Adventures: Wacky Sports (1994)
Recompilación de minixogos de deportes arcade protagonizada polos famosos personaxes da serie animada Tiny Toon. Non é un xogo moi profundo, pero a súa xogabilidade aguantou o paso do tempo moito mellor que os simuladores serios da época.
61. Pocket Bomberman (1997)
Unha aventura do famoso Bomberman que ofrecía algo diferente do que a saga acostumaba daquela: trátase dun xogo de plataformas de desprazamento lateral no que o personaxe debe eliminar todos os monstros de cada nivel coas súas famosas bombas.
60. The King of Fighters ’95 & The King of Fighters ’96 (1996-1997)
Novas adaptacións «imposibles» de recreativas de loita contemporáneas a esta consola e, de novo, polas limitacións da Game Boy, optouse por un aspecto gráfico minimalista e desenfadado. Funciona decentemente e, para o que podía ofrecer esta consola, está máis que ben.
59. Snow Bros Jr. (1991)
Baseada nunha recreativa, esta versión é, para a miña sorpresa, bastante fiel, aínda que cun considerable recorte gráfico. O xogo é unha evolución do concepto de Bubble Bobble: fases de pantalla estática nas que debemos eliminar todos os inimigos converténdoos en bólas de neve para poder avanzar á seguinte.
58. Trax (1991)
Un shooter que pon o xogador ao mando dun pequeno tanque que pode disparar en múltiples ángulos xirando a torreta á vez que se move libremente; ten mérito lograr que funcione este tipo de control coa limitación de botóns da portátil. Como era de esperar, hai potenciadores e xefes finais.
57. Nemesis (1990)
Adaptación do clásico da súa xeración e un dos primeiros xogos de naves do catálogo, cunha dificultade alta pero dominable cun pouco de paciencia. O orixinal sorprendeu por incorporar un sistema de potenciadores que obtemos ao eliminar inimigos e no que, sen deter a acción, debemos decidir que mellora escoller. Esta versión ten un scroll un tanto brusco, pero segue sendo un bo matamarcianos do catálogo.
56. Double Dragon & Double Dragon II (1990-1990)
A clásica saga dos eu contra o barrio tamén tivo as súas adaptacións neste catálogo, cun desenvolvemento moi ben levado. Ten un control decente e unha dificultade un tanto elevada, pero aceptable. Saíu unha terceira entrega que descartei por ter unha dificultade demasiado alta.
55. James Bond 007 (1998)
GoldenEye 007 foi un éxito tan grande que, por suposto, era necesario un título do famoso espía británico en Game Boy. Pero as limitacións da portátil non permitían nada parecido ao orixinal, polo que os desenvolvedores apostaron por algo que funcionaba mellor neste hardware: unha perspectiva aérea, acción, un pouco de aventura gráfica e moito sixilo.
54. Battle Arena Toshinden (1996)
O que foi o primeiro título de loita poligonal para toda unha xeración de xogadores desta década tivo tamén a súa adaptación particular á portátil de Nintendo; igual que en todos os exemplos de loita anteriores do top, optouse por un aspecto gráfico axeitado ao hardware, pero non por iso menos rechamante e vistoso.
53. Batman: The Video Game (1990)
Sunsoft lanzou unha adaptación bastante ben considerada da película de Batman de 1989: mentres que a versión de NES é ben lembrada pola súa xogabilidade copiada de Ninja Gaiden, a versión portátil deu un xiro inesperado e presentou un Batman que debía avanzar disparando por niveis de plataformas e que, evidentemente, difire bastante do heroe dos cómics, pero que resulta unha experiencia gratamente divertida.
52. Bust-A Move 2 & Bust-A Move 3 DX (1998-1998)
Clásicos dos quebracabezas das recreativas: como en todas as súas entregas, temos que apuntar e disparar bólas contra outras da mesma cor para que estoupen antes de que nos alcancen.
51. Adventure Island II & Adventure Island III (1992-1993)
Outras adaptacións desde NES, e uns dos xogos de plataformas máis coidados e equilibrados do catálogo. Incorporan moitas das mecánicas dos orixinais, como a de usar varios dinosauros como montura.
50. Kirby’s Pinball Land (1993)
A popularidade de Kirby foi tal nesta década que o personaxe, ademais das súas propias aventuras principais, protagonizou montóns de spin-offs doutros xéneros adaptados á franquía. Esta entrega ofrece un pinball con Kirby como bóla, pero non se conforma cunha experiencia normal, senón que ademais inclúe minixogos, tarefas que facer en cada táboa para poder acceder a un xefe final etc.
49. Battletoads in Ragnarok’s World (1993)
Naceron como unha parodia das tartarugas ninja e lograron ser tan populares coma elas. Estamos ante un beat'em up da vella escola no que se intercalan fases de velocidade e habilidade. É moi divertido e lémbrase pola súa dificultade moi elevada, que logra enganchar o xogador que quere poñerse a proba. A entrega orixinal foi para NES, pero esta adaptación para Game Boy tamén é moi boa, aínda que elimina cinco niveis do orixinal.
48. V-Rally: Championship Edition (1998)
Título que sorprendeu a todo o mundo por ser unha adaptación a Game Boy do xogo de rally orixinal para consolas 3D e que logra transmitir de verdade unha sensación de velocidade e profundidade inaudita nos xogos de velocidade deste catálogo.
47. Rolan’s Curse & Rolan’s Curse II (1990-1992)
Dous ARPG con perspectiva de vista de aguia e estilo Zelda. A historia é moi simple, pero o certo é que neste catálogo non atopei case ningún RPG que destaque por ter unha trama imprescindible para o xogador, motivo polo que hai tan poucos representantes neste top. Estas dúas entregas propoñen unha aventura divertida de xogar, explorando o mapa, conseguindo armas etc.
46. Nintendo World Cup (1991)
Fútbol arcade sen normas baseado na franquía Kunio-Kun. O xogo proponnos o reto de gañar un Mundial no que cada equipo ten o seu tiro especial e no que, como non hai faltas, podemos eliminar os adversarios a base de entradas.
45. Bubble Bobble & Bubble Bobble Part 2 (1990-1993)
Versións dunha recreativa famosa cuxa acción se desenvolve nunha pantalla estática, aínda que, pola pantalla da Game Boy, aquí teñen un scroll limitado; debemos derrotar os inimigos co noso personaxe, que só dispón do poder de lanzar burbullas coas que atrapar os rivais e facelos estoupar.
44. Nettou Real Bout Garou Densetsu Special (1998)
Esta versión usa representacións miniaturizadas dos sprites da recreativa orixinal en lugar das versións deformadas do título anterior de Game Boy. Non hai tanta desaceleración paralizante e os ataques especiais simplificáronse para facelos accesibles cos controis desta máquina.
43. Catrap (1990)
Un xogo de quebracabezas que, nun primeiro contacto, non me pareceu rechamante, pero, ao profundar, decateime de que é do máis elaborado e orixinal do catálogo. Ten un cento de fases e en cada unha hai que eliminar todos os inimigos; abonda con tocalos, pero para alcanzalos hai que calcular como avanzamos, como empurramos pedras etc., para que ningún quede fóra do noso alcance. Ademais, inclúe un modo de retroceso no tempo que permite volver a calquera movemento anterior da fase para tomar outras decisións sen ter que reiniciar.
42. Bomberman GB 2 & Bomberman GB 3 (1995-1996)
Adaptacións de Bomberman para a portátil. Houbo unha anterior que non estaba mal, pero era moi básica e limitábase a enfrontarse a unha IA rival. Nestas entregas hai diversidade de niveis, con ambientacións e físicas diferentes, nos que hai que limpar os inimigos para poder avanzar ata enfrontarse aos xefes.
41. Final Fantasy Legend a.k.a. SaGa (1989)
O primeiro xogo dunha triloxía para Game Boy: é un JRPG bastante típico, cunha historia básica e un sistema de batalla semellante ao de Dragon Quest. A súa característica máis interesante é a posibilidade de crear os protagonistas escollendo entre varias razas, cada unha coas súas propias habilidades e limitacións; tamén se diferenciou por introducir a durabilidade das armas, o que provocou non poucas dores de cabeza aos xogadores ao ver que se rompían co uso.
40. Kirby’s Star Stacker (1997)
Un dos últimos xogos da máquina: é un xogo de quebracabezas que se apoia esteticamente no universo de Kirby e no que van caendo pezas, como no clásico Tetris; o obxectivo é colocar xuntos bloques iguais para eliminalos.
39. Solar Striker (1990)
Un dos primeiros shmups de naves para esta portátil. Non achega nada realmente novidoso a un xénero que estaba a dar grandes saltos nos salóns recreativos e nas consolas de sobremesa, pero fai as cousas correctamente en todos os apartados e ofrece unha boa experiencia para os afeccionados ao xénero.
38. Kid Icarus: Of Myths and Monsters (1991)
O primeiro título (para NES) non me pareceu que envellecese nin minimamente ben, pero esta secuela para Game Boy tomou todo o bo do orixinal e puliu as súas carencias. O modo de xogo segue sendo semellante ao do clásico de NES: xogamos como Pit, coa súa subministración infinita de frechas, mentres exploramos niveis cheos de inimigos inspirados na mitoloxía grega, pero cunha dificultade máis calibrada, scroll en catro direccións para explorar os niveis e a habilidade de frear as caídas de Pit coas súas ás.
37. R-Type & R-Type II (1991-1992)
É discutible cal é o mellor matamarcianos da consola, pero R-Type foi unha recreativa impresionante na súa época, e recibir estas dúas adaptacións para unha portátil como a Game Boy ten moito mérito e é case máxico.
36. Contra: The Alien Wars (1994)
O Contra orixinal tivo un éxito enorme e Konami decidiu aproveitalo con múltiples secuelas e adaptacións. Esta entrega mantén o proposto pola primeira parte: un run and gun con multitude de inimigos, potenciadores e xefazos.
35.Castlevania II: Belmont’s Revenge (1991)
O primeiro Castlevania para esta máquina resultou decepcionante, pero Konami resarciuse con esta secuela moito máis elaborada, cun mellor apartado sonoro, gráficos e fondos máis detallados, unha xogabilidade máis calibrada etc. Só ten un defecto: o último xefe ten unha dificultade e uns patróns absurdos que requiren múltiples intentos ata memorizar correctamente cada paso.
34. Adventures of Lolo (1994)
Famoso título de quebracabezas en pantallas estáticas que hai que resolver para avanzar á seguinte. Para iso hai que recoller todos os corazóns e entrar pola porta que se abre. Dito así parece sinxelo, pero non faltan os inimigos que intentarán deternos nin os obstáculos que evitar ou rodear.
33. Disney’s DuckTales & Disney’s DuckTales 2 (1989-1993)
Outro dos grandes xogos baseados nun personaxe de Disney: nesta ocasión temos que axudar o Tío Patiñas a atopar grandes tesouros perdidos por diversos lugares do mundo. Axudado polo seu bastón, co que podemos saltar máis alto ou camiñar sobre superficies que fan dano, debemos superar diversas fases de plataformas.
32. Parodius (1991)
Un dos mellores shoot'em ups das recreativas da época, cuxo nome vén da combinación de PAROdy of GraDIUS (parodia de Gradius). Como o seu propio nome indica, o estilo gráfico e as situacións en pantalla buscan ser xocosas, pero, malia iso, o xogo goza dun nivel de dificultade esixente.
31. Battletoads (1991)
Segunda entrega desta saga no catálogo: segue ofrecendo un beat'em up con momentos de habilidade e reflexos e unha dificultade alta. Pero, a diferenza da entrega anterior, estamos ante un desenvolvemento completamente orixinal para Game Boy, con deseños de niveis novos.
30. Kirby’s Dream Land (1992)
A estrea de Kirby nos videoxogos: un xogo de plataformas simpático no que o personaxe se presentaba aos xogadores coa habilidade de absorber e devorar ou cuspir os inimigos. Había que superar diversas fases ata derrotar os xefes de cada nivel; é un xogo moi curto, pero agradable e bonito.
29. Megaman & Megaman III & Megaman IV (1991-1992-1993)
Adaptacións dos xogos de plataformas e acción de NES, co lóxico recorte gráfico. Non incluín a segunda parte para sinalar que é a peor de todas, pero tampouco me parece un mal xogo.
28. Kid Dracula (1993)
Konami decidiu parodiar neste xogo de plataformas e acción a súa saga Castlevania cun estilo gráfico chibi ou deformed; aínda que se trata dunha parodia desa saga, as mecánicas empregadas parécense máis ás de Megaman.
27. Metroid II: Return of Samus (1991)
Secuela directa do primeiro Metroid de NES que, malia a falta de cores, melloraba bastante o primeiro cun mellor control e un cambio na exploración, xa que hai que localizar e eliminar máis dunha trintena de metroids, todo iso ao longo dun amplo e enorme mapa que hai que explorar conseguindo novas habilidades.
26. Bionic Commando (1992)
Estamos ante un xogo de plataformas diferente no que o protagonista non pode saltar e ten que usar o seu brazo biónico para escalar e avanzar. Ofrece, ademais, variedade de fases de acción e multitude de armas, algunhas delas necesarias para poder avanzar.
25. Tetris Attack (1996)
Un dos xogos tipo Tetris máis notables que xurdiron nesta época: a mecánica céntrase en intercambiar bloques cos contiguos co obxectivo de facer coincidir tres idénticos. A súa secuela para Nintendo 64 lanzouse como Pokémon Puzzle League para aproveitar o tirón da franquía de debuxos animados.
24. Super Mario Land (1989)
As aventuras de plataformas de Super Mario chegaron tamén á Game Boy con esta primeira entrega, que mantén as bases da súa homóloga de NES: plataformas, saltos axustados, inimigos que case sempre se poden eliminar saltando enriba, potenciadores etc. A principal novidade é que inclúe un par de fases tipo shmup con scroll automático e montóns de inimigos novos.
23. Gargoyle’s Quest & Makaimura Gaiden: The Demon Darkness (1990-1993)
Dous spin-off de Ghosts'n Goblins nos que manexamos o mozo demo en fase de aprendizaxe para evitar o cataclismo do seu mundo. O xogo mestura plataformas e rol, aventura e acción, e toma conceptos xa vistos en Zelda, como ir adquirindo habilidades que nos permiten explorar o reino.
22. Ninja Gaiden Shadow (1991)
Ninja Gaiden é un excelente xogo de plataformas e acción, novidoso por contar a súa historia con secuencias animadas, con melodías pegadizas e un control excelente. Non presume, por motivos obvios, da mesma cantidade e calidade de secuencias animadas que as entregas de NES, pero seguen sendo moi boas e case únicas neste catálogo.
21. Castlevania Legends (1997)
Este título chegou xusto despois do lanzamento do famoso Symphony of the Night, pero non adoptou a filosofía de deseño metroidvania: optou por un xogo de plataformas lineal situado cronoloxicamente como precuela do primeiro título. Era unha clara homenaxe aos títulos orixinais, aos que mellora moito en variedade de movementos e ataques. Anos máis tarde, o produtor da serie renegou del, considerouno unha vergoña e non canónico, pero é unha valoración inxusta, pois, aínda que non é un metroidvania, é un gran xogo.
20. Pokemon Azul/Rojo/Amarillo (1996-1996-1998)
Os xogos de Pokémon non precisan presentación: unha saga que transcendeu varias xeracións de xogadores e que aínda hoxe segue lanzando títulos novos e montóns de spin-off. Os títulos da Game Boy clásica foron os que deron o tiro de saída, e o seu principal atractivo era a busca e captura de todos os pokémons mediante unha mecánica de combate RPG por quendas bastante fácil que serviu para introducir no xénero a montóns de nenos, e non tan nenos, da época.
19. Nemesis II (1991)
Máis coñecido como Gradius en occidente, foi a segunda entrega desta saga para Game Boy e é un dos mellores shmups do catálogo; como sempre na saga, acumúlanse potenciadores e o xogador pode escoller exactamente que partes da nave se melloran, en quente e sen deter a acción.
18. Mole Mania (1996)
Es unha toupa e un granxeiro secuestrou a túa familia: unha simple escusa para ofrecer montóns de niveis de quebracabezas nos que debemos camiñar tanto pola superficie como por debaixo da terra, empurrando rochas, evitando inimigos etc.
17. Tetris (1989)
Tetris é Tetris e non precisa máis explicación, pero esta versión foi clave na evolución da industria e de Nintendo. O seu éxito foi tal que impulsou as vendas desta portátil fronte a outras máquinas con mellores capacidades gráficas, e o resto, como se adoita dicir, é historia.
16. Mystic Quest a.k.a. Final Fantasy Adventure (1991)
Tras o gran éxito en Xapón das tres primeiras entregas de Final Fantasy en NES, Square quixo levar a saga á Game Boy apostando por un título de acción e rol que bebe moito das mecánicas de The Legend of Zelda e que, cos anos e as posteriores secuelas, descubrimos que en realidade era a primeira entrega da saga Mana en Xapón, renomeada en occidente para vender mellor.
15. Megaman V (1994)
A única entrega de Megaman para esta máquina que foi un desenvolvemento orixinal para ela e non unha versión recortada das súas homólogas de sobremesa. É un xogo bastante bo e cunha dificultade un pouco máis equilibrada que os anteriores.
14. B.C. Kid & B.C. Kid 2 (1992-1994)
Ambos os títulos son entregas orixinais e non conversións recortadas das entregas de sobremesa: ofrecen niveis, poderes e xefes completamente novos. A súa principal carencia é unha dificultade baixa, pero seguen sendo bastante divertidos.
13. Donkey Kong Land & Donkey Kong Land 2 & Donkey Kong Land III (1995-1996-1997)
A chegada e adaptación da saga Donkey Kong Country ao formato portátil: o primeiro e o terceiro inclúen deseños de niveis orixinais, mentres que o segundo opta por unha adaptación recortada dos niveis de DKC2. Graficamente teñen o problema de que os seus gráficos, en lugar de crearse de forma orixinal para esta máquina, parece que se tomaron dos títulos de sobremesa para reducilos e adaptalos aos catro tons da máquina, o que xera un efecto de saturación na pantalla que por momentos pode dificultar ver a acción.
12. Tiny Toon Adventures & Tiny Toon Adventures 2 (1992-1993)
Outros grandes xogos de plataformas, cun control suave, unhas melodías sobresaíntes e unha curva de dificultade que roza a perfección. Todos os personaxes, inimigos incluídos, contan coas súas propias animacións e habilidades, e os escenarios son variados e gozan de bastante detalle.
11. Operation C (1991)
Durante moito tempo, o rei dos xogos run and gun foi Contra, que propón aos xogadores atravesar multitude de inimigos e esquivar todos os seus disparos con multitude de armas, movementos e bos efectos. Ademais, ten varios xefes finais impresionantes para a súa época, e esta versión logrou trasladalo á experiencia portátil.
10. Teenage Mutant Ninja Turtles III: Radical Rescue (1993)
Radical Rescue pasou bastante desapercibido cando se lanzou. Unha vez máis ofrecía enfrontamentos de acción lateral coas catro tartarugas ninja, pero nesta entrega o desenvolvemento apostaba por imitar un metroidvania, cun mapa aberto xigante que se pode explorar libremente e no que, para acceder a determinadas zonas, era necesario rescatar algunha tartaruga coa habilidade precisa para avanzar.
9. Donkey Kong (1994)
Donkey Kong é unha combinación absolutamente brillante do clásico arcade dos 80 con novas características que melloran enormemente o orixinal. A versión de Game Boy comeza exactamente igual que a orixinal: Mario sobe polos catro niveis coñecidos e salva a Pauline, pero entón Donkey Kong volve raptala e foxe, escusa que serve para ofrecer case un cento de niveis novos con montóns de inimigos e mecánicas novas.
8. Final Fantasy Legend II a.k.a. SaGa 2 (1990)
Ampliación refinada e máis fácil de xogar ca a súa precuela: o xogo é moi semellante ao seu predecesor. A durabilidade das armas segue presente e as batallas xóganse de forma idéntica. Porén, melloráronse varias áreas que fan as cousas moito máis cómodas: por exemplo, engadiuse un diario ou un aviso cando un personaxe aumenta as súas estatísticas ou aprende unha habilidade ao final da batalla.
7. Kaeru no Tame ni Kane wa Naru (1992)
Unha das xoias máis agochadas do catálogo da Game Boy: unha aventura ARPG claramente inspirada no primeiro Zelda de NES, pero que incorporou montóns de engadidos e novidades na xogabilidade que un ano máis tarde veriamos en Zelda: Link’s Awakening. O alumno ensinándolle ao mestre.
6. Super Mario Land 2: 6 Golden Coins (1992)
A segunda entrega de Mario na portátil supuxo un salto enorme de calidade gráfica e de xogabilidade que puxo o listón moi alto para todas as desenvolvedoras a partir dese momento. Agora os sprites do personaxe e dos inimigos son máis grandes e detallados, hai xefes finais con mecánicas orixinais, os escenarios son ricos en detalles e inclúense novas mecánicas e poderes para Mario.
5. Teenage Mutant Ninja Turtles II: Back From the Sewers (1991)
Secuela baseada en gran parte na mesma premisa que o seu predecesor e, para min, o mellor título de acción lateral do catálogo. Contén unha serie de melloras moi necesarias en case todos os apartados: as catro tartarugas aumentaron o seu alcance, a súa forza e as súas habilidades, cunha patada deslizante ou a capacidade de escalar teitos e interactuar cos escenarios; o deseño do xogo mellorou e consegue unha acción máis emocionante, e graficamente ten un dos mellores apartados do catálogo, con escenarios e inimigos ricos e detallados e un combate contra Krang, que ocupa practicamente toda a altura da pantalla da portátil.
4. Kirby’s Dream Land 2 (1995)
Tras unha primeira entrega fresca e novidosa, pero inusualmente curta, esta secuela tomou nota das críticas e ofreceu unha das entregas máis completas da famosa bóla rosa de Nintendo. Kirby ten agora que explorar diversos mundos, cada un coa súa propia temática, e en cada mundo hai diversos niveis e un xefe final que derrotar. Ademais, o título incorpora a mecánica de comer os inimigos para usar os seus poderes, que se estreou en Kirby’s Adventure (NES) dous anos antes.
3. Super Mario Land 3: Wario Land (1994)
O primeiro xogo de plataformas de Wario, no que se invertían os papeis e agora debiamos levar o «antiheroe» por diversos niveis para lograr derrotar a Mario e recuperar unha lámpada dos desexos que lle arrebatara. Conta con montóns de novos poderes e habilidades, pero a súa principal novidade foi a incorporación de varios finais en función da cantidade de ouro e de tesouros ocultos que conseguísemos ao derrotar o xefe final.
2. The Legend of Zelda: Link’s Awakening (1993)
As aventuras de Link chegaron á portátil de Nintendo cun dos mellores títulos para a inmensa maioría dos fans: ofrecía unha experiencia a medio camiño entre o primeiro xogo de NES e o famoso A Link to the Past de SNES, e conta cunha das historias máis estrañas e diferentes da saga, con elementos e protagonistas orixinais.
1. Wario Land II (1998)
O regreso e a despedida de Wario nos circuítos da Game Boy trouxeron consigo un título de plataformas sobresaínte tanto no técnico como na xogabilidade. Abandonábase o clásico sistema de vidas que se perdían se o personaxe recibía dano; isto non lles gustou a algúns, pero para min foi un sopro de aire fresco fronte á inmensa cantidade de xogos de plataformas clásicos tanto desta consola como da época en xeral. Agora Wario é invencible fronte aos inimigos, pero os propios escenarios son o seu principal obstáculo: ten que buscar como avanzar e superar diversos retos para cumprir diversos obxectivos, así como atopar montóns de tesouros ocultos e mesmo fases secretas.